Пуцін з Лукашэнкам — два мячыкі на гумцы
3- Леанід Швец
- 2.07.2026, 18:33
- 1,524
Звязка дыктатараў можа апынуцца вяроўкай, прывязанай да бетоннага блока, які ідзе на дно.
Нельга не звярнуць увагу на рыторыку і дыпламатычную актыўнасць Аляксандра Лукашэнкі, якія ў апошні час змяніліся. У нас да яго даволі пагардлівае стаўленне, і для гэтага ёсць падставы, але ў цяперашняй сітуацыі беларускі дыктатар — вельмі паказальная постаць. Назіранне за ім дазваляе ўлоўліваць зрухі ў атмасферы, што складваецца вакол вайны.
Варта нагадаць, што яшчэ зусім нядаўна Лукашэнку ва Украіне ўспрымалі зусім інакш. Паводле даных Сацыялогічнай групы «Рэйтынг», у 2018–2019 гадах амаль 70% украінцаў выказваліся пра яго пазітыўна. Гэта значыць, ужо пасля страты Крыма і часткі Данбаса, дзе доля лукашэнкафілаў, відавочна, была вышэйшая, чым у сярэднім па краіне, і пры тым, што з 2014 года ішла вайна з Расіяй — часткай адзінай «саюзнай дзяржавы» з Беларуссю. Пратэсты 2020 года і іх жорсткае падаўленне знізілі ацэнку Лукашэнкі, але зусім не рашучым чынам: яна ўпала да 45%. І толькі ўварванне ў 2022 годзе настроіла ўкраінцаў рэзка адмоўна да гэтага дзеяча, на ўзроўні Пуціна. Празрэлі.
Тым часам кіраўнік Беларусі ніколі да поўнага самазабыцця не зліваўся з Уладзімірам Пуціным. Яны звязаныя, быццам два мячыкі на гумцы. Калі Луке зручна, ён усхваляе найцяснейшыя брацкія ўзы, калі нюх падказвае яму, што трэба дыстанцыявацца ад Крамля, ён акуратна адсоўваецца. Ён быў зусім не супраць у 2022 годзе стаць сааўтарам маланкавай перамогі над «нацызмам» і ўжо, напэўна, маляваў сабе асаблівую ролю патрыярха ў новай «саюзнай дзяржаве», пашыранай за кошт Украіны. І гэтыя прыкідкі, нават не сумнявайцеся, суправаджаліся спробамі палічыць, ці не паспрабуе Пуцін у новым статусе заваёўніка ўкраінцаў, што возамніліся, здабыць і ў Мінску кагосьці не такога хітрамудрага. Памятаеце перапалох Лукашэнкі, калі ў 2020 годзе былі зафіксаваныя нейкія перамяшчэнні вагнераўцаў па яго тэрыторыі? Гэтую думку, цалкам разумную, ён трымае ў галаве бесперапынна...
Пра тое, што вясной 2026 года сітуацыя вакол вайны прыкметна змянілася, не гаворыць толькі лянівы, і для Аляксандра Лукашэнкі гэта яшчэ адзін сігнал, што трэба нешта тэрмінова рабіць, каб наступствы пуцінскага ўпартства, якое не дазволіла прыняць мінулагоднюю здзелку з Трампам, не накрылі і беларускага кіраўніка. Звязка з Пуціным, якую ён раней лічыў асновай сваёй магутнасці, можа апынуцца вяроўкай, прывязанай да бетоннага блока, што ідзе на дно.
Леанід Швец, Facebook