Генадзь Фядыніч: Пасля гісторыі з узбекамі ў Беларусь ніхто не прыедзе
4- 24.07.2026, 16:38
- 2,040
ФОТА: «РАДЫЁ СВАБОДА»
Кадравы крызіс у Беларусі будзе толькі ўзмацняцца.
Лукашэнка завабіў у Беларусь работнікаў з Узбекістана абяцаннямі высокіх заробкаў і годных умоў. На месцы людзей чакалі нізкая аплата працы і паўразбураныя інтэрнаты, што прывяло да адкрытага пратэсту.
Што бунт узбекскіх рабочых кажа пра ўмовы працы і стаўленне рэжыму да простых людзей? Такое пытанне сайт Charter97.org задаў былому палітвязню і прафсаюзнаму лідару Генадзю Фядынічу:
— Ведаеце, самае галоўнае ў тым, што ў Беларусі не хапае працоўнай сілы. Гэта ўжо факт, які пацвярджаюць і ўрад, і кіраўнікі прадпрыемстваў. Таму вырашылі запрасіць замежных работнікаў. Тым больш, што яны прыехалі арганізавана. Натуральна, ім абяцалі, што тут будуць выдатныя ўмовы і годная заработная плата. Людзі паверылі і прыехалі.
Але, як гэта бывае насамрэч у Беларусі, сітуацыя аказалася значна складанейшая. Пытанне ў тым, як сёння можна плаціць вялікія грошы замежным рабочым, калі сваім не плаціш. Тут усе павінны быць у роўных умовах: і па заработнай плаце, і па матывацыі.
У гэтай сітуацыі, думаю, інфармацыя ўжо разышлася па ўсіх краінах былога Саюза. Пасля гэтага наўрад ці хтосьці захоча прыехаць, каб зноў перажыць тое, што перажылі ўзбекскія рабочыя.
Думаю, ім дзесьці дададуць заработную плату, паспрабуюць забяспечыць працай. Недарэмна ж пасол Узбекістана страціў сваю пасаду. Тут пытанне вельмі сур’ёзнае.
Недахоп рабочых у Беларусі будзе працягвацца. Іх так проста ні ўзбекамі, ні таджыкамі не заменіш. Некваліфікаваную працу яшчэ можна замяніць, а кваліфікаваных рабочых трэба рыхтаваць. Тут не ўсё так проста.
Таму сітуацыя ў эканоміцы Беларусі будзе ўскладняцца, гэта адназначна. І пытанне ў тым, якія прадпрыемствы могуць хутка закрыцца. Бо іншага выхаду няма. Яны будуць нерэнтабельнымі, будуць стратнымі. Калі няма кваліфікаваных рабочых, а трэба выпускаць годную, якасную прадукцыю, узнікае яшчэ і пытанне, як яе потым рэалізаваць.
Таму праблема стаіць сур’ёзна і востра, у тым ліку на самым высокім узроўні. Такія пытанні не вырашаюцца на словах. На словах усё добра, а на практыцы ўсё зусім інакш. Таму я лічу, што праблема ёсць і будзе існаваць з той прычыны, што сёння ў Беларусі практычна ва ўсіх работнікаў без выключэння няма годнай матывацыі да працы.
Гэтая праблема, на жаль, існуе. І як яе ні маскіруй, незадаволенасць сярод людзей павальная, бо цэны растуць і з’ядаюць заработную плату.
— Чаму ўлады падманулі замежных рабочых і што іх масавы завоз кажа пра кадравы крызіс у Беларусі?
— Справа не толькі ў падмане. Пра гэта павінен гаварыць не Лукашэнка, а тыя кіраўнікі на месцах, якія ведаюць, які ў іх узровень заработнай платы, якія ўмовы пражывання і працы. Вось ад каго гэта павінна залежаць. Сказаць — адно, а зрабіць — зусім іншае.
Прадстаўнікі рэжыму Лукашэнкі гэтага не робяць не таму, што не хочуць, а таму, што проста не могуць. Калі жыллё яшчэ можна знайсці, перасяліць людзей у іншы інтэрнат не так складана, то застаецца пытанне аплаты працы. Калі людзям абяцаюць 900 або 1500 долараў і бясплатнае пражыванне, для беларускіх прадпрыемстваў гэта нерэальна ажыццявіць.
Таму, на жаль, зноў паўтараецца спроба выдаць жаданае за сапраўднае. І гэта, на мой погляд, яшчэ адгукнецца Беларусі, бо кваліфікаваныя рабочыя сюды ўжо наўрад ці паедуць.