16 жнiўня 2026, Нядзеля, 16:39
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Foreign Affairs: Кітай падышоў да небяспечнай мяжы

4
Foreign Affairs: Кітай падышоў да небяспечнай мяжы

Гэтую праблему ўжо не схаваеш.

Кітайская эканоміка назапасіла такі аб’ём вытворчых магутнасцяў і экспартных лішкаў, што звыклая мадэль росту Пекіна пачынае пагражаць не толькі самому Кітаю, але і сусветнай эканоміцы. Калі замежны попыт не зможа паглынаць кітайскія тавары ранейшымі тэмпамі, наступствы могуць выйсці далёка за межы краіны, піша часопіс Foreign Affairs (пераклад — сайт Charter97.org).

У 2025 годзе гандлёвы профіцыт Кітая дасягнуў амаль $1,2 трлн, павялічыўшыся значна хутчэй за сусветны гандаль таварамі. На Кітай ужо прыпадае каля 30% сусветнай прамысловай вытворчасці, а да 2030 года гэты паказнік можа наблізіцца да 45%.

Праблема асабліва прыкметная ў стратэгічных галінах. Кітайскія прадпрыемствы актыўна нарошчваюць выпуск сонечных панэляў, электрамабіляў, акумулятараў і іншай высокатэхналагічнай прадукцыі. Пры гэтым унутраны попыт расце значна павольней. У выніку кампаніі вымушаныя шукаць пакупнікоў за мяжой, зніжаючы цэны і згаджаючыся на мінімальны або нават адмоўны прыбытак.

Амаль 30% кітайскіх прамысловых прадпрыемстваў працуюць у страту, а ў найбольш хуткарастучых сектарах гэты паказнік дасягае 34%. Дзяржаўныя банкі і мясцовыя ўлады пры гэтым падтрымліваюць частку нерэнтабельных кампаній, дазваляючы ім працягваць вытворчасць.

Свет паступова губляе здольнасць паглынаць кітайскі экспарт. Германія ўжо сутыкаецца з сур’ёзным ціскам на прамысловасць: экспарт яе аўтамабіляў у Кітай з 2022 па 2025 год скараціўся на 66%, тады як кітайскі экспарт аўтамабіляў больш чым падвоіўся.

«Гандлёвы профіцыт Кітая можа, па сутнасці, абрынуцца сам на сябе», — гаворыцца ў матэрыяле.

Калі краіны будуць і надалей узмацняць тарыфы, патрабаванні да лакальнай вытворчасці і іншыя гандлёвыя бар’еры, кітайская экспартная мадэль можа сутыкнуцца з рэзкім падзеннем попыту. Гэта ўдарыць па вытворцах, банках і мясцовых бюджэтах унутры краіны.

Але наступствы могуць быць глабальнымі. Скарачэнне кітайскага попыту можа абрынуць цэны на нафту, медзь і жалезную руду, ударыўшы па Аўстраліі, Бразіліі, Чылі і шэрагу краін, што развіваюцца. Новы крызіс таксама апынецца асабліва складаным для ўрадаў свету: іх даўгавая нагрузка сёння значна вышэйшая, чым перад крызісам 2008 года.

Найлепшы спосаб пазбегнуць такога сцэнару — паступовая перабалансоўка кітайскай эканомікі: узмацненне ўнутранага спажывання, скарачэнне субсідый прамысловасці і ўмацаванне юаня. Ключавую ролю ў гэтым працэсе могуць адыграць ЗША і іншыя найбуйнейшыя эканомікі.

«Свет не можа змірыцца з Кітаем, які мае трыльённы гандлёвы профіцыт», — заявіў міністр фінансаў ЗША Скотт Бэсент.

«Прамаруджванне можа зрабіць будучую перабудову значна больш балючай. Наступны кітайскі эканамічны шок здольны ператварыцца ў глабальны крызіс, маштабы якога будуць супастаўныя з узрушэннямі 2008–2009 гадоў», — лічаць аўтары.

Напісаць каментар 4

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках