29 верасня 2026, aўторак, 18:45
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Вучоныя высветлілі, чаму павольнае дыханне супакойвае

Вучоныя высветлілі, чаму павольнае дыханне супакойвае

Даследчыкі выявілі канкрэтны нервовы «ланцужок», які злучае нос з мозгам.

Вучоныя выявілі канкрэтны нервовы «ланцужок», які злучае нос з мозгам і тлумачыць, чаму павольнае дыханне супакойвае. Павольны ўдых праз нос наўпрост змяншае трывогу, а частае дыханне, наадварот, яе ўзмацняе. Праца апублікаваная ў часопісе Proceedings of the National Academy of Sciences.

Даследаванне правялі вучоныя Інстытута навук аб мозгу Фуданьскага ўніверсітэта на мышах. Высветлілася, што ўсё пачынаецца з абаняльных нейронаў у носе, якія адчуваюць не пах, а саму частату патоку паветра. Сігнал ідзе ў абаняльную цыбуліну, адтуль — да асаблівых нейронаў у кары мозгу, што дзейнічаюць як «кіроўцы рытму» і сінхранізуюць мазгавыя хвалі, і далей — да міндалепадобнага цела, цэнтра страху і трывогі.

Павольны паток паветра — каля двух удыхаў у секунду — узмацняў пэўныя высокачастотныя гама-хвалі мозгу і змяншаў трывожнасць. А хуткае дыханне — каля сямі удыхаў у секунду — наадварот, аслабляла гэтыя хвалі і ўзмацняла трывожныя паводзіны.

Больш за тое, эфект аказаўся трывалым: двухтыднёвы штодзённы «курс» павольнай стымуляцыі носа даваў у мышэй доўгатэрміновае зніжэнне трывогі. Гэта тлумачыць на ўзроўні нейронаў тое, што даўно вядома з практык дыхальнай гімнастыкі, медытацыі і ёгі: запавольваючы дыханне, чалавек сапраўды супакойваецца. Пакуль праца выкананая на жывёлах, і пацвердзіць, што ў людзей задзейнічаны той самы механізм, яшчэ трэба ў клінічных даследаваннях. Але знаходка акрэслівае канкрэтную мішэнь — і, магчыма, дапаможа стварыць новыя, немедыкаментозныя спосабы барацьбы з трывогай.

Дыхальныя практыкі — ад ёгі да простага «павольнага ўдыху на лічбу» — даўно выкарыстоўваюць, каб справіцца з трывогай і стрэсам, але чаму яны працуюць, на ўзроўні мозгу разумелі дрэнна. Лічылася, што справа галоўным чынам у паслабленні цела і зніжэнні пульсу. Новая праца паказвае, што сам рытм паветра ў носе наўпрост уплывае на актыўнасць мозгу, — а значыць, дыханне можа быць не проста «адцягненнем», а дакладным інструментам кіравання ўласным станам.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲