13 кастрычнiка 2026, aўторак, 9:33
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Чаму з узростам людзі пачынаюць прачынацца раней

Чаму з узростам людзі пачынаюць прачынацца раней

Прычына ранніх абуджэнняў крыецца не толькі ў біялагічных гадзінніках.

Шмат людзей заўважае, што з узростам ім становіцца ўсё складаней спаць да позняга ранку. Нават калі раней чалавек мог спакойна прачнуцца ў дзесяць або адзінаццаць гадзін, праз гады арганізм нярэдка пачынае самастойна абуджацца на світанку. Прычына не толькі ў звычках, але і ў змяненнях у працы мозгу, зроку і ўнутраных біялагічных гадзіннікаў.

Як паведамляе «Курсор» са спасылкай на спецыялістаў па вывучэнні сну, раннія абуджэнні звязаныя адразу з некалькімі фізіялагічнымі працэсамі, якія паступова змяняюцца па меры старэння арганізма.

Прафесар псіхалогіі Мічыганскага ўніверсітэта Сіндзі Ластыг тлумачыць, што з узростам чалавечы мозг становіцца менш адчувальным да сігналаў навакольнага асяроддзя, якія рэгулююць сутачныя рытмы.

Да такіх сігналаў адносяцца сонечнае святло, час надыходу цемры, прыёмы ежы, фізічная актыўнасць і зносіны з іншымі людзьмі. Менавіта яны дапамагаюць арганізму вызначаць, калі трэба быць бадзёрым, а калі рыхтавацца да сну.

Паводле слоў дырэктара Цэнтра вывучэння сну і цыркадных рытмаў Арызонскага ўніверсітэта Сайрама Партасараці, з узростам нервовая сістэма можа горш апрацоўваць падобныя сігналы. У выніку ўнутраныя гадзіннікі пачынаюць працаваць некалькі інакш.

Гэта прыводзіць да таго, што чалавек раней адчувае стому ўвечары, хутчэй засыняе і, адпаведна, раней прачынаецца раніцай.

Аднак змены ў працы мозгу — не адзіная прычына.

Значны ўплыў на якасць сну аказвае стан зроку. З узростам вочы могуць прапускаць менш святла, неабходнага для правільнай наладкі біялагічных гадзіннікаў.

Асабліва прыкметным гэты эфект бывае пры катаракце, калі крышталік вока паступова мутнее. З-за гэтага колькасць святла, якое дасягае сятчаткі, змяншаецца, а мозг можа раней успрымаць надыход вечаровага часу.

Такое змяненне ўплывае на выпрацоўку мелатоніну — гармона, які ўдзельнічае ў рэгуляванні цыклу сну і няспання.

Калі арганізм пачынае выпрацоўваць мелатонін раней за звыклы час, дрымотнасць таксама наступае раней. Адпаведна, ранішняе абуджэнне зрушаецца на больш раннія гадзіны.

Спецыялісты адзначаюць, што ў некаторых пацыентаў пасля аперацыі па выдаленні катаракты назіраецца паляпшэнне якасці сну. Гэта можа быць звязана з аднаўленнем нармальнага паступлення святла ў вочы.

Пры гэтым узроставыя змены не азначаюць, што чалавек абавязкова павінен мірыцца з нязручным рэжымам.

Паводле слоў Партасараці, у некаторых выпадках скарэктаваць час засынання дапамагае дадатковае асвятленне ўвечары.

Напрыклад, шпацыр перад захадам сонца або знаходжанне ў добра асветленым памяшканні могуць даць арганізму сігнал, што перыяд няспання яшчэ працягваецца.

Эксперт прапануе пачынаць уздзеянне яскравага святла прыблізна за 30–60 хвілін да заходу сонца. У асобных выпадках працягласць такога ўздзеяння можа складаць каля двух гадзін.

Аднак адпаведны рэжым залежыць ад індывідуальных асаблівасцей чалавека, сезона і працягласці светлага дня. Пры выяўленых парушэннях сну час і інтэнсіўнасць светлавога ўздзеяння лепш падбіраць разам са спецыялістам.

Дадаткова спецыялісты раяць падтрымліваць фізічную актыўнасць, часцей знаходзіцца пры дзённым святле і прытрымлівацца рэгулярнага рэжыму сну.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲