Бітва за Аяву і Агаё
- 17.10.2026, 13:18
Як цэны на дызель уплываюць на амерыканскую палітыку.
Дазваляючы Расіі гандляваць дызельным палівам на ўнутраным рынку ЗША, Дональд Трамп вырашыў, што Украіна дапаможа рэспубліканцам на прамежкавых выбарах у ЗША. Палітолаг-амерыканістка Аляксандра Філіпенка у калонцы для «Вот Так» разважае пра тое, што сённяшняму амерыканскаму лідару абыякава, каму належыць Данбас, затое яму важна, як на выбарах у Кангрэс прагаласуюць жыхары штатаў Аява і Агаё, якія цяпер злуяцца на прэзідэнта з-за пагаршэння ўзроўню жыцця. І платай у бітве за амерыканскага выбарніка становіцца Украіна.
Рэйтынг Трампа і рокавы дызель: чаму Белы дом вінаваціць Украіну ў росце кошту жыцця ў ЗША
Ліцэнзія на пастаўкі дызелю з Расіі (якія прынцыпова не паўплываюць на сусветны кошт, а значыць і на цэны ўнутры ЗША), абвяшчэнне пра «энергетычнае перамір’е» паміж Украінай і Расіяй (якое заспела знянацку Кіеў і Маскву), заявы пра неабходнасць правесці ва Украіне выбары (што па законе немагчыма) — усё гэта робіцца і гаворыцца з-за адной апакаліптычнай лічбы: 78% амерыканцаў лічаць, што Белы дом вінаваты ў росце кошту жыцця.
Сярод тых, хто падтрымлівае рэспубліканцаў, так лічаць 64% апытаных, што для дзеючай адміністрацыі асабліва страшна. Ва ўсе часы выбары ў ЗША выйгрывалі тыя, хто даказваў амерыканцам, што менавіта яны найбольш клапоцяцца пра дабрабыт грамадзян. І таму Дональд Трамп упарта зомбіруе выбарнікаў: «Кошт на дызель высокі з-за вайны на еўрапейскім кантыненце. Украіна б’е па расійскіх НПЗ, і гэта прыводзіць да высокага кошту. Гэта праблема, якую я хачу вырашыць, я клапачуся пра фермераў і жывёлаводаў, расійскі дызель дапаможа фермерам і жывёлаводам».
Так, Дональд Трамп выдатна разумее, што ўдары Украіны па НПЗ — не галоўная прычына росту цэн. Так, Дональд Трамп выдатна разумее, што скасаванне санкцый грае на руку толькі Расіі. Так, Дональд Трамп выдатна разумее, што амерыканцам не даспадобы яго стаўленне да Пуціна. Але сённяшняя задача Трампа — не казаць «праўду і нічога, апрача праўды», а перажыць прамежкавыя выбары з мінімальнымі стратамі. А значыць, важна толькі адно: прымусіць амерыканцаў паверыць, што менавіта Украіна вінаватая ў дарагоўлі жыцця.
Як цэны на дызель уплываюць на амерыканскую палітыку
Набыць дызель у Расіі і прымусіць Украіну спыніць удары па НПЗ — відавочныя і прыкметныя дзеянні. Трампу трэба шоу: каб усе гаварылі пра закупкі, каб усе пра іх ведалі. Ды што з таго, калі гэта нічога не зменіць? Затое ўсе ведаюць, што Трамп клапоціцца пра цэны. Да выбараў дызелю неабавязкова дабрацца да амерыканскага спажыўца — дастаткова, каб навіна пра яго дабралася да выбарніка.
Цэны на дызель уплываюць на ўсё і наўпрост закранаюць сельскую гаспадарку. Дастаткова паглядзець на электаральную карту выбараў у Сенат і ўбачыць, колькі аграрных штатаў абіраюць сваіх прадстаўнікоў 3 лістапада 2026 года. І галоўнае: колькі аграрных штатаў перайшло з разраду трывала рэспубліканскіх у шэрую зону. Неаднаразовыя ўзгадкі фермераў і жывёлаводаў у сувязі з прадастаўленнем Расіі ліцэнзіі на продаж дызелю ясна ўказваюць на мэтавую аўдыторыю.
Дызельнае паліва — гэта вытворчыя выдаткі, асабліва падчас уборкі ўраджаю. Лёгка сказаць, што пастаўкі з Расіі — справа доўгая і хуткага палягчэння не будзе. Трэба толькі крыху пацярпець, а пакуль суд ды справа… прагаласаваць за Рэспубліканскую партыю.
Мне цяжка апісаць шок ад неабходнасці гаварыць пра Канзас у перадвыбарчы перыяд. Уявіце, што плосказямельшчыкі аказаліся правыя — прыкладна такія пачуцці я адчуваю, гаворачы пра тое, што ў дэмакратаў ёсць шанцы ў Канзасе, дзе з 1932 года не абіралі дэмакрата ў Сенат. У тым жа рады — Аява і Тэхас. Дзівіць і Агаё: выбарнікі штатаў, з якіх родам прэзідэнт і віцэ-прэзідэнт, традыцыйна схільныя падтрымліваць «сваіх», а Джэй Дзі Вэнс з Агаё — таго цяпер могуць страціць прыхільнікі Трампа.
Гэта зусім не прысуд рэспубліканцам, але важна разумець, з чаго зыходзіць прэзідэнт. 76% выбарнікаў у Агаё і 74% у Аяве лічаць, што палітыка Трампа прывяла да росту кошту жыцця. Менавіта гэтае ўяўленне прэзідэнт і спрабуе змяніць, выбіраючы палітычна зручную прычыну падаражання — дакладна не вайну з Іранам. Важна і тое, што вайна ва Украіне пачалася пры Бараку Абаме, а ў паўнамаштабную стадыю ўвайшла пры Джо Байдэне. Прэзідэнт, сам пачаўшы адну вайну, падае сябе выратавальнікам ад наступстваў іншай вайны, той, якую можна запісаць на рахунак дэмакратаў.
Здзелка з Расіяй дае падставу для заявы, «энергетычнае перамір’е» стварае вобраз кантролю над сітуацыяй, а абвінавачанне Зяленскага паслужыць апраўданнем, калі меры не прывядуць да жаданага выніку. Трампу не трэба пераконваць усіх у тым, што Украіна стала прычынай крызісу, мэта больш сціплая і дасягальная — даць дастатковай колькасці незадаволеных выбарнікаў-рэспубліканцаў падставу паверыць, што ён спрабуе выправіць сітуацыю, а нехта іншы яму ў гэтым перашкаджае.
Выбарнік можа прызнаць, што вайна з Іранам прывяла да росту цэн і пры гэтым усё роўна падтрымаць прэзідэнта за тое, што ён, як бачыцца, прымае дзеянні. Як сказаў на адным з ралі Трампа яго адданы прыхільнік, ён не верыць, што Трамп выдасць 5 тыс. долараў кожнаму, хто галасуе за рэспубліканцаў, але прыемна, што ён пра гэта думае.
«У любой незразумелай сітуацыі праводзь выбары»: амерыканскі культурны код і ціск на Зяленскага
Дональд Трамп некалькі разоў паўтарыў, што ва Украіне патрэбныя выбары. Самае слова абяцае простае і справядлівае рашэнне: няхай людзі прагаласуюць, тут жа права грамадзян распараджацца сваім лёсам. З гэтым лёгка пагадзіцца, калі абставіны чужой вайны вядомыя толькі па загалоўках і калі тлумачэнне таго, чаму галасаванне цяпер немагчыма, непазбежна даўжэйшае за самае патрабаванне.
Галасаванне, выбары — у ДНК амерыканскай свядомасці. «Традыцыйная ўстаноўка, уласцівая амерыканцам, “у любой незразумелай сітуацыі праводзь выбары”» — лепш Аббаса Галямова не сфармулюеш!
І нават у страшнай сітуацыі, перад тварам непазбежнай небяспекі: 11 верасня 2001 года пасажыры і экіпаж захопленага ісламскімі тэрарыстамі рэйса №93 прагаласавалі за супраціў, перш чым паспрабавалі адабраць свой самалёт. А 09:28 тэрарысты забілі пасажыра і прарваліся ў кабіну, а а 09:50 пасажыры і экіпаж галасавалі. Гэта было іх апошняе дзеянне, перш чым яны ўратавалі жыцці іншых амерыканцаў (тэрарысты накіроўвалі самалёт у бок Вашынгтона), ахвяраваўшы сваімі, і не дазволілі тэрарыстам дасягнуць намечанай мэты, бо самалёт урэзаўся ў зямлю.
Гэта частка культурнага кода ЗША. Ён не дазваляе меркаваць, як выбарнікі ў Канзасе або Агаё адрэагуюць на словы Трампа, але дапамагае растлумачыць, чаму заклік да правядзення выбараў можа падацца разумным. Трамп прапануе амерыканскаму выбарніку ўжо гатовы сюжэт: людзям трэба даць магчымасць абраць уладу, а Зяленскі, быццам, гэтаму перашкаджае. Такі сюжэт можна выкласці адной фразай. Каб растлумачыць, што з ім не так, спатрэбіцца ўвага — менавіта той рэсурс, за які даводзіцца змагацца ў перадвыбарчай кампаніі.
«Ва Украіне не праводзіліся чарговыя прэзідэнцкія выбары» — так, але гэта аўтаматычна не робіць Зяленскага нелегітымным кіраўніком, які асабіста перашкаджае правядзенню выбараў. Украінскае заканадаўства забараняе правядзенне выбараў ва ўмовах ваеннага становішча, а Канстытуцыя прадугледжвае, што прэзідэнт застаецца на пасадзе да прыходу яго пераемніка.
Але ці паспеюць выбарнікі ў Канзасе і Агаё задумацца пра перашкоды правядзенню выбараў (пра тое, як забяспечыць удзел у іх вайскоўцаў і ўцекачоў, абараніць кандыдатаў і выбаршчыкаў), перш чым прэзідэнт Трамп абрыне на іх якую-небудзь наступную навіну, напрыклад, пра перайменаванне Ціхага акіяна? Патрабаванне Трампа змешвае рэальнасць на зямлі і тэорыю дэмакратыі. І зноў — так, прэзідэнт гэта выдатна разумее. Але яго задача — гаварыць толькі і выключна з электаратам перад прамежкавымі выбарамі.
Аргумент пра выбары служыць і апраўданнем ціску Трампа на Зяленскага: задача — прадставіць прэзідэнта Украіны перашкодай міру, вінаватым у росце кошту жыцця ў ЗША і ўзурпатарам улады. Трампу не трэба, каб амерыканцы змянілі сваё негатыўнае меркаванне пра вайну і Пуціна, трэба, каб яны менш турбаваліся пра тое, чаго ён патрабуе ад Украіны.
Ці можа Кангрэс заблакаваць здзелкі Трампа з РФ: юрыдычныя рычагі, суды і сцэнары пасля выбараў
Для тарпедавання гандлю расійскай нафтай на амерыканскім рынку ў распараджэнні кангрэсменаў ёсць два законы, якія можна прымяніць. Артыкул 216 Закона 2017 года «Аб супрацьдзеянні праціўнікам Амерыкі з дапамогай санкцый» прадугледжвае разгляд Кангрэсам канкрэтных выпадкаў змякчэння санкцый, уключна з рашэннямі аб выдачы ліцэнзій, якія істотна змяняюць палітыку ЗША ў дачыненні да Расіі. Другі — Закон 2022 года «Аб спыненні імпарту расійскай нафты» наўпрост забараняе куплю расійскіх энергарэсурсаў і ўсталёўвае ўмовы скасавання гэтай забароны, а таксама працэдуру разгляду гэтага пытання Кангрэсам.
Выдача ліцэнзіі Міністэрствам фінансаў ставіць пытанне пра тое, як адміністрацыя Трампа ўзгадняе гэтае дазвол з дзеючым заканадаўствам. Том Тіліс паставіў пад сумнеў законнасць пагаднення аб дызельным паліве. Джон Кенэдзі і многія іншыя рэспубліканцы ўказалі, што шлях да зніжэння цэн на дызельнае паліва ляжыць праз спыненне вайны з Іранам.
Ёсць у кангрэсменаў і законапраект, які яшчэ трэба прыняць: рэспубліканец Браян Фіцпэтрык выступіў з ініцыятывай «Мір праз сілу імя Рональда Рэйгана», падтрыманы рэспубліканцам Донам Бэканам, і паабяцаў дамагацца галасавання ў Палаце прадстаўнікоў. Рэйгана зноў клічуць на партыйную службу, каб рэспубліканцы маглі запярэчыць свайму прэзідэнту, спасылаючыся на свайго ўплывовага прэзідэнта з мінулага.
Але ўсё ўпіраецца ў графік: Кангрэс сышоў на перадвыбарчыя вакацыі. Я не стала б чакаць, што спікер Палаты прадстаўнікоў Майк Джонсан скліча спецыяльную сесію Кангрэсу дзеля законапраекта, накіраванага супраць рашэння Трампа. У 2024 годзе ён паўгода трымаў загадзя прахадны законапраект аб дапамозе Украіне, не выносячы яго на разгляд. Наступнае чарговае галасаванне ў Палаце прадстаўнікоў чакаецца 9 лістапада. Апанентам Трампа ў Кангрэсе неабходна ўзгадніць адказныя меры, вылучыць час на працэдурныя дзеянні і сабраць дастатковую колькасць галасоў.
Судовая справа можа быць адкрытая толькі ў адным выпадку — калі знойдзецца пацярпелы ад выдачы ліцэнзіі на гандаль дызельным палівам. Напрыклад, калі знойдзецца імпарцёр дызелю, для якога Расія стала канкурэнтам. Калі правы істца наўпрост не парушаныя выдачай ліцэнзіі, суд спыніць вытворчасць па справе на самай ранняй стадыі.
Парадоксальна, але спыненне дызельнай здзелкі адразу пасля выбараў было б Трампу нават на руку. У такой сітуацыі ён зможа заяўляць, што памыляюцца тыя, хто кажа, што здзелка не дапамагла нікому, акрамя Расіі. Трамп будзе сцвярджаць, што яму проста не далі дапамагчы фермерам і жывёлаводам, якія вось-вось адчулі б надыход залатога веку амерыканскай эканомікі, але ва ўсім вінаваты Кангрэс. Калі цэны хоць на цэнт панізяцца — ён — ратавальнік. Калі ліцэнзію скасуюць — ратавальнік, якому перашкодзілі.
Найбліжэйшая мэта Трампа — захаваць кантроль рэспубліканцаў хаця б над Сенатам, які зацвярджае вылучаныя ім кандыдатуры на дзяржаўныя і судзейскія пасады і можа стаць процівагай дэмакратычнай большасці ў Палаце прадстаўнікоў. Ён робіць стаўку на тое, што абяцанне дапамогі прынясе яму галасы і дазволіць сяк-так перажыць надыходзячую катастрофу: вал расследаванняў і судовых разбораў.
Яго сапраўды не хвалюе, каму належыць Херсон або Малая Токмачка, ён глядзіць толькі на карту з Агаё і Аявай. Асабліва калі дапусціць, што дызельная здзелка — толькі частка вялікага пагаднення з Расіяй. Арктыка і Паўночны гандлёвы шлях, дата-цэнтры ў халодных рэгіёнах з таннай энергіяй і процівага Кітаю — колькі цікавых тэм. І мы нават не пачыналі абмяркоўваць асабістыя інтарэсы людзей, набліжаных да прэзідэнта.
Абяцаць палягчэнне можна цяпер, вынік прад’яўляць пасля выбараў, а няўдачу тлумачыць супрацівам Кангрэсу. Да таго часу галасы ўжо будуць падлічаныя, а Украіне давядзецца жыць з наступствамі рашэнняў, прынятых дзеля некалькіх тыдняў амерыканскай выбарчай кампаніі.