19 кастрычнiка 2026, панядзелак, 12:34
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Найзагадкавейшая марская істота аказалася яшчэ больш дзіўнай

Найзагадкавейшая марская істота аказалася яшчэ больш дзіўнай

Даследнікі ўжо больш за 75 гадоў спрабуюць разгадаць яе таямніцу.

Гісторыя Зямлі налічвае мільярды гадоў, і за гэты час наша планета паспела стаць домам для неверагоднай колькасці відаў. Часам у працэсе эвалюцыі з’яўляюцца настолькі незвычайныя і дзівосныя арганізмы, што вучоныя толькі разводзяць рукамі, піша Science Focus.

Адным з яскравых прыкладаў з’яўляецца манстр Талі — мяккатэлая марская істота, што жыла на планеце каля 300 мільёнаў гадоў таму ў глеістых эстуарыях на тэрыторыі сучаснага штата Ілінойс. Рэшткі манстра ў 1955 годзе выявіў Фрэнсіс Талі — палеантолаг-аматар, які займаўся пошукам скамянеласцяў у адкладах Мэйзан-Крык.

Істота мела тарпедападобную форму, трохкутны хваставы плаўнік і зубы на канцы доўгага гнуткага хабатка. Прасцей кажучы, манстр Талі выглядаў так, быццам нехта працяў яго наскрозь шампурам, а па баках прымацаваў вочы.

Па словах Талі, скамянеласці здаваліся нейкім вар’яцтвам, таму палеантолаг прынёс іх у Філдаўскі музей натуральнай гісторыі ў Чыкага, дзе эксперты апынуліся ў поўным недаўменні. Вучоныя не маглі зразумець, кім дакладна з’яўляецца манстр Талі — ці быў ён чарвяком або слімакам? Ці меў ён пазваночную вось? А можа, ён быў вугром? Праблема была ў тым, што вучоныя не мелі паняцця, з чым маюць справу, таму назвалі істоту Tullimonstrum gregarium, што літаральна азначае «звычайны манстр Талі».

У 1989 годзе манстр Талі быў афіцыйна прызнаны палеанталагічным сімвалам штата Ілінойс, аднак яго прырода ўсё яшчэ заставалася загадкай для вучоных. Толькі ў 2016 годзе даследчыкі выказалі здагадку, што манстр Талі, верагодна, усё ж быў пазваночным.

Высветлілася, што структура, якую раней прымалі за кішэчнік, насамрэч з’яўляецца прымітыўным аналагам пазваночніка — хордай, а пігменты ў вачах істоты аказаліся больш уласцівыя пазваночным, чым бяспазваночным.

Даследчыкі выказалі здагадку, што, маючы храстковы пазваночнік, керацінавыя зубы, адну ноздру і спінны плаўнік, манстр Талі, верагодна, быў далёкім сваяком сучасных міног. Здавалася б, загадка нарэшце была разгаданая. Але не — некаторыя эксперты сумняваліся ў гэтых высновах. Скептыкі адзначалі, што пігментацыя вачэй выглядае непераканаўча, а хорда працягваецца перад вачыма — што даволі дзіўна.

У 2023 годзе японскія вучоныя паўторна вывучылі 153 музейныя ўзоры, упершыню прымяніўшы нейтральны метад, які абапіраецца выключна на дадзеныя. З дапамогай 3D-сканара была створана лічбавая карта паверхні жывёлы з каляровым кадаваннем. Вынікі паказалі, што некаторыя прыкметы, якія раней прымалі за жабравыя кішэні і прамяні плаўнікоў, насамрэч альбо ўвогуле адсутнічалі, альбо не мелі нічога агульнага з анатоміяй пазваночных. Яшчэ адным адкрыццём стала тое, што цела манстра Талі падзелена на сегменты — прычым не толькі тулава, але і галаўны аддзел. Паколькі нічога падобнага не сустракаецца ў пазваночных, вучоныя прыйшлі да высновы, што манстр Талі дакладна не быў пазваночным.

Праўда, і сёння ўсё яшчэ няма адзінага меркавання пра тое, кім насамрэч быў манстр Талі.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲