23 траўня 2026, Субота, 15:49
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

«Лукашэнка доўга моўчкі глытаў крыўды»

«Лукашэнка доўга моўчкі глытаў крыўды»

Дыктатар пачаў віліць і падлізвацца ў адказ на жорсткую рыторыку Украіны.

Кіеў канчаткова адкінуў дыпламатыю ў рыторыцы, скіраванай да Аляксандра Лукашэнкі, піша ў артыкуле на сайце «Позірк» палітычны аглядальнік Аляксандр Класкоўскі:

Уладзімір Зяленскі і яго людзі адрасуюць мінскаму аўтакрату ўжо непрыхаваныя пагрозы. Той жа на дзіва ветлівы. 21 мая адзначыўся міралюбнымі пасажамі на ўкраінскую тэму, прапанаваў Зяленскаму сустрэцца. Што можа хавацца ў глыбіні гэтага сюжэту?

Пра небяспеку новай агрэсіі з тэрыторыі Беларусі ўкраінскі прэзідэнт кажа рэфрэнам. Але 21 мая ён упершыню заявіў, што Украіна здольная «прэвентыўна працаваць і ў дачыненні да расійскіх тэрыторый, адкуль можа ісці пагроза, і ў дачыненні да фактычнага кіраўніцтва Беларусі, якое павінна быць у тонусе».

Пра якія перспектывы хоча пагаварыць з Зяленскім кіраўнік Беларусі?

Зварот «фактычнае кіраўніцтва» прызваны падкрэсліць, што ў Кіеве не прызнаюць Аляксандра Лукашэнку легітымным. Але да гэтага ён прывык.

А вось навізна — у празрыстым намёку, што пры пэўных абставінах камусьці ў фортку можа заляцець дрон. Ці ўкраінскі спецназ апынецца каля Палескай рэзідэнцыі зусім не з букетамі кветак.

У любым выпадку, у красавіку Уладзімір Зяленскі папярэдзіў Лукашэнку ад долі Нікаласа Мадуры, сказаўшы, што «характар і наступствы нядаўніх падзей у Венесуэле павінны стрымліваць кіраўніцтва Беларусі ад памылак».

І ўжо зусім недыпламатычна пагразіў кіраўніку Беларусі расплатай за саўдзел у агрэсіі камандуючы Сіламі беспілотных сістэм Украіны Роберт Броўдзі. Ён зняважліва назваў адрасата свайго паслання «мінскім гауляйтэрам Лукашэску».

А што ж адрасат? Ён доўга моўчкі глытаў крыўды. Нарэшце 21 мая пасля сумеснай з Расіяй трэніроўкі ядравых сіл адгукнуўся-такі на відавочна загадзя падрыхтаванае пытанне з прыдворнага пула пра «заявы і пагрозы» Зяленскага.

Былі часы, калі беларускі аўтакрат павучаў украінскага прэзідэнта або проста яго абражаў, як неразумнае дзіця. Але гэтым разам Лукашэнка быў хоць да раны прыкладай.

Ён заявіў, што Беларусь, калі ў дачыненні да яе не будзе здзейснена агрэсія, не мае намеру ўцягвацца ў вайну з Украінай. Зяленскага ласкава назваў Валодзем. І прапанаваў:

«Калі ён хоча пра штосьці пагаварыць, параіцца ці яшчэ што-небудзь — калі ласка, мы адкрытыя для гэтага. У любым месцы — Украіны, Беларусі — я гатовы з ім сустрэцца і абмеркаваць праблемы беларуска-ўкраінскіх адносін. І, можа, пагаварыць пра перспектывы».

У тым жа кантэксце прагучала: «Чамусьці з амерыканцамі, немцамі, палякамі, літоўцамі і латышамі ў нас ёсць пра што размаўляць, а з Украінай — няма пра што…».

Украінцы разгарнулі псіхалагічную атаку на саагрэсара

Пра магчымасць прэвентыўнага ўздзеяння на кіраўніцтва Беларусі Зяленскі заявіў, знаходзячыся паблізу мяжы з ёй, у Славуцічы. Тэмай яго паездкі было ўмацаванне паўночных рубяжоў.

Пры гэтым украінскія вайскоўцы пакуль не адзначаюць канцэнтрацыі ўзброеных сіл Расіі і Беларусі на тым баку мяжы. Але, магчыма, украінская разведка і насамрэч нешта ведае пра планы Крамля зноў выкарыстаць тэрыторыю, а то і армію саюзніка ў межах сваёй «СВА».

Дык што Кіеў, можна сказаць, ужо наносіць прэвентыўныя ўдары на фронце псіхалагічнай вайны. І, трэба меркаваць, трапляе ў цэль.

Напрыклад, учора Лукашэнка кінуў:

«Я не перажываю за тое, што яны нашых уцекачоў цягнуць туды, ва Украіну, і з імі спрабуюць як-небудзь наладзіць адносіны. Гэта такі элемент шантажу і запалохвання».

Разыгрываючы абыякавасць, ён паказаў супрацьлеглае: дэманстратыўнае ўзмацненне кантактаў украінскіх уладаў з беларускай апазіцыяй яго, Лукашэнку, зачапляюць.

Што ўжо казаць пра непрыхаваныя пагрозы яго ўласнай фізічнай бяспецы. У кіраўніка Беларусі рэпутацыя вельмі падазронага, недаверлівага чалавека.

Ён трымае вялікую ахову. Людзі з навушнікамі шчыльным кальцом стаяць вакол яго падчас інсцэніраваных «выходаў да народа». Мясцовым жыхарам загадваюць не падыходзіць да вокнаў, не адчыняць форткі. Абследуюцца гарышчы, падвалы, люкі, дахі. А ў навакольных паляўнічых міліцыя загадзя адбірае ружжы.

Украінцы відавочна гуляюць на ўласцівым Лукашэнку вострым пачуцці самазахавання. Вядома, ён пабойваецца Пуціна, але ўласнае жыццё даражэй за ўсё. Ды і калі Украіна «проста» перамеле беларускую эканоміку, перспектывы кіраўніка таксама стануць сумнымі.

Таму ёсць шанец, што ў нейкай крытычнай сітуацыі малодшы саюзнік аддасць перавагу ўхіліцца ад рызыкоўнай місіі, якую навязвае Крэмль.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках