1 лiпеня 2026, Серада, 12:41
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Навукоўцы апісалі новы від шаблезубых катоў

Навукоўцы апісалі новы від шаблезубых катоў

Яны жылі пяць мільёнаў гадоў таму.

Амаль поўны чэрап, выяўлены дзесяцігоддзе таму ў Арызоне, даў палеантолагам найбольш выразнае ўяўленне пра Adelphailurus kansensis — загадкавы від каціных, што насяляў Паўночную Амерыку ў міёцэне, піша New Voice.

Акамянеласць дагістарычнай коткі ляжала ў скрыні Амерыканскага музея прыродазнаўства ў Нью-Ёрку. На ёй была пазнака Pseudaelurus — роду, якім часта абазначалі ўсё, што звонку падобна на котку, але не паддаецца дакладнай ідэнтыфікацыі. Аднак знаходка аказалася значна больш каштоўнай, чым лічылася раней, піша Sci.news.

Adelphailurus kansensis — ранні махайрадонцінавы від каціных, што жыў у Паўночнай Амерыцы каля 7–5 мільёнаў гадоў таму. Від упершыню быў апісаны ў 1934 годзе па фрагменце сківіцы, знойдзеным у Канзасе.

З таго часу дадатковыя акамянеласці былі аднесены да віду Adelphailurus kansensis, але яго анатомія заставалася дрэнна вывучанай, паколькі поўны чэрап не быў даследаваны.

«Махайрадонцінавая котка Adelphailurus kansensis была памерам з пуму і ўпершыню была апісаная ў адкладах позняга міёцэну кар’ера Эдсана, штат Канзас. Галатып складаецца з левай і правай верхнясківічных костак з амаль поўным зубным радам. З таго часу для гэтага віду былі прадстаўлены дадатковыя матэрыялы», — сказалі палеантолагі Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Берклі Нарыман Чатар і З. Джэк Цэн.

«У 1983 годзе палеантолагі ідэнтыфікавалі посткраніяльныя рэшткі мясцовай фаўны, якія захоўваюцца ў Амерыканскім музеі прыродазнаўства, але не апісалі поўны набор выкапнёвых рэштак з гэтай мясцовасці, які ўключае практычна поўны чэрап са звязанымі з ім ікламі і фрагментамі ніжняй сківіцы», — дадалі палеантолагі.

У новым даследаванні доктар Чатар і доктар Цэн вывучылі гэты матэрыял з Амерыканскага музея прыродазнаўства. Экзэмпляр утрымлівае амаль поўны чэрап, фрагменты сківіц і асобныя верхнія іклы.

Паводле іх аналізу, чэрап належаў котцы памерам з пуму, якая пачынала развіваць некаторыя прыкметы пазнейшых шаблезубых драпежнікаў. Яе верхнія іклы былі сплясканыя і зазубраныя, хоць значна менш выяўленыя, чым у вядомых шаблезубых відаў, такіх як смілодон.

«Кароткія верхнія іклы продкаў шаблезубых жывёл, уключна з Adelphailurus kansensis, пацвярджаюць нашу тэорыю пра тое, што як толькі гэтыя гіпердрапежнікі пачалі развіваць даўжэйшыя іклы, яны ўжо не змаглі ад іх адмовіцца», — адзначылі даследчыкі.

Яны выявілі, што вузкая пыса жывёлы нагадвала пысу Metailurus, ранняга шаблезубага ката, вядомага з Еўразіі, тады як акруглы профіль чэрапа быў больш падобны да відаў Yoshi, іншага прымітыўнага роду шаблезубых катоў. Аднак Adelphailurus kansensis адрозніваўся ад абодвух надзвычай тонкімі вылічнымі дугамі і некалькімі адметнымі зубнымі прыкметамі.

«Мы ніколі не знаходзілі ніводнай лініі, якая б пачынала развіваць доўгія верхнія іклы, а потым спынялася і вярталася да менш спецыялізаванага стану; як толькі група пачынае развівацца, іклы выходзяць з-пад кантролю, а затым жывёлы выміраюць», — сказала доктар Чатар.

«Шаблезубыя драпежнікі з’яўляюцца прыкладам так званага макраэвалюцыйнага храповіка, калі, па сутнасці, вы пачынаеце развіваць нейкую звышспецыялізаваную марфалогію і становіцеся вельмі эфектыўнымі ў выкананні адной-адзінай задачы, але калі асяроддзе змяняецца, ускладняючы гэтую задачу — напрыклад, становіцца цяжэй знаходзіць здабычу і паляваць — тады вы проста павялічваеце верагоднасць вымірання», — патлумачылі вучоныя.

Знаходкі каманды таксама спрыяюць больш шырокай дыскусіі наконт паходжання і ранняй дыверсіфікацыі шаблезубых катоў. На працягу позняга міёцэну драпежнікі перамяшчаліся паміж Еўразіяй і Паўночнай Амерыкай праз сухапутны мост Берынга. Аўтары мяркуюць, што Adelphailurus kansensis можа прадстаўляць асобную міграцыю прымітыўных шаблезубых катоў у Паўночную Амерыку, адрозную ад папярэдніх рассяленняў каціных.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках