Закон Грэма

Гэта і ёсць найлепшая дарога да міру для чалавецтва.

На фоне нечаканай смерці сенатара Ліндсі Грэма закон, які ён прасоўваў амаль увесь апошні год, калі будзе хутка прыняты, напэўна будзе называцца не законам аб новых санкцыях, не законам аб ціску на Расію, а законам Грэма. І ён будзе выглядаць як палітычны запавет аднаго з самых неардынарных амерыканскіх палітыкаў апошніх дзесяцігоддзяў.

Гэты закон дэманструе падыход, якога Грэм прытрымліваўся з таго часу, як яму ўдалося ўсталяваць блізкія сяброўскія і прафесійныя адносіны з Дональдам Трампам. З аднаго боку, ён адлюстроўвае пазіцыю сенатара, які заўсёды лічыў, што з дыктатурамі трэба размаўляць мовай сілы, бо дыпламатыі яны не разумеюць. Менавіта таму ідэя закона — істотна абмежаваць энергетычныя магчымасці Расіі і, што найважней, стварыць сур'ёзныя праблемы для тых, хто працягвае купляць нафту ў Крамля. З другога боку, ён захоўвае палітычную і дыпламатычную ініцыятыву за прэзідэнтам. Менавіта Дональд Трамп будзе вырашаць, калі і як прымяняць мыты да краін, якія будуць парушаць артыкулы гэтага закона.

На першы погляд, гэта хутчэй дэкларацыя, чым рэальная пагроза. Хіба прэзідэнт ЗША, па сутнасці, ужо не прайграў галоўную тарыфную вайну ў сваім жыцці? Дык чаму ж краіны — пакупнікі расійскай нафты — будуць звяртаць увагу на новыя пагрозы ўвядзення мытаў?

Але само існаванне гэтага інструмента ўжо будзе дзейнічаць як прадвестнік паралічу. Адна справа — ужо ўведзеныя і запланаваныя мыты, з якімі трэба змагацца. Зусім іншая — пагроза ўвядзення такіх мытаў. І дакладнае разуменне таго, з-за чаго ты можаш трапіць у чарговы раўнд тарыфнай вайны з ЗША. Прычына — закупка расійскай нафты. А гэта значыць, што нафтаперапрацоўчыя прадпрыемствы краін глабальнага Поўдня будуць неўхільна пазбаўляцца ад сваіх кантактаў і кантрактаў з Расіяй. У Індыі гэта ўжо адбываецца — без усялякага закона Грэма. І прыняцце такога законапраекта толькі ўзмоцніць жаданне індыйскіх нафтавікоў зменшыць сваю залежнасць ад расійскага нафтавага рынку. Тым больш што расійская нафта ніколі не была вызначальнай на індыйскім рынку — гэта быў хутчэй прэміяльны прадукт, які дазваляў закупляць танную нафту, перапрацоўваць яе ў нафтапрадукты і прадаваць ужо на Захад за долары і еўра. Калі такой магчымасці не будзе, дык расійская нафта Індыі асабліва і не патрэбная. І так амаль з кожнай краінай — за выключэннем Кітая, для якога закупка расійскай нафты мае яшчэ і важны палітычны акцэнт. Але і тут узнікае пытанне: ці будзе Пекін настойваць на гэтым акцэнце, калі ўзнікнуць рэальныя пагрозы dla эканомікі?

Такім чынам, гэтая схема павінна толькі ўзмацніць праблемы, якія будуць складвацца ў бліжэйшыя месяцы на расійскім нафтавым рынку. Калі Украіне і далей будзе ўдавацца наносіць удары па расійскіх нафтаперапрацоўчых заводах, гэта павялічыць аб’ём нафты, якую Расія захоча прадаць на сусветным рынку. І тут важна, каб яна не змагла прадаць гэтую нафту. А гэта будзе азначаць, што давядзецца неўхільна скарачаць сам аб’ём здабычы нафты. Зараз мы гаворым пра крызіс з палівам. Але да крызісу нафтаперапрацоўкі павінен дадацца крызіс здабычы нафты. Прычым такі, каб Расія не змагла аднавіць сваю нафтавую і нафтаперапрацоўчую прамысловасць на працягу наступных дзесяцігоддзяў.

Насамрэч менавіта гэта і ёсць найлепшая дарога да міру для чалавецтва, а зусім не нейкія перамовы і кампрамісы. Расія без грошай — краіна, з якой можна мець справу. Расія з грашыма — гэта небяспечны агрэсар, які пагражае чалавецтву. Сенатар быў адным з тых, хто цудоўна ўсведамляў гэтую заканамернасць развіцця расійскай дзяржавы і грамадства.

Дык вось, Расію трэба пазбавіць яе нафтаперапрацоўчай прамысловасці — шляхам удараў па расійскай інфраструктуры. Расію трэба пазбавіць магчымасці прадаваць нафту — шляхам удараў па нафтавых партах і ўвядзення санкцый для краін, якія працягваюць купляць гэты небяспечны тавар, або, прынамсі, шляхам пагрозы магчымым увядзеннем мытаў для такіх краін. Трэба давесці справу да скарачэння, а там — і да канчатковага спынення здабычы нафты ў Расійскай Федэрацыі. Трэба прымусіць расіянаў займацца праблемамі ўласнай краіны і яе інтэнсіўнага развіцця, а не вырашаць праблемы экстэнсіўнага развіцця Расіі шляхам агрэсіі, вайны, забойстваў, рабаўніцтва і гвалту.

Гэта і ёсць закон Грэма.

Віталь Портнікаў, «Фэйсбук»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com