Андрэй Войніч: Лукашэнка сам становіцца «чорнай меткай»

Усе дыктатары, з якімі ён сябраваў, сканчвалі дрэнна.

Апошнім часам да Лукашэнкі пачалі часта завітваць прадстаўнікі самых адыёзных рэжымаў. Беларусь наведаў кіраўнік ваеннай хунты М’янмы Мін Аўн Хлайн, а следам за ім прыехала дэлегацыя «Талібану» з Афганістана.

Чаму да Лукашэнкі апошнім часам едуць такія ізгоі, як дыктатар М’янмы і прадстаўнікі «Талібану»? Пра што гэта сведчыць?

Пра гэта сайт Charter97.org пагутарыў з былым палітвязнем, каардынатарам грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Андрэем Войнічам:

— Тут усё вельмі проста. Краіны свету, як і людзі ў Індыі, груба кажучы, падзяляюцца на касты. Ёсць краіны першага, другога, трэцяга свету, ёсць, адпаведна, найніжэйшая каста — сусветныя шудры, то бок ізгоі.

Лукашэнка і рэжым Лукашэнкі належаць менавіта да шудраў. Гэта рэжым-ізгой, чалавек-ізгой, дыктатар-ізгой, краіна-ізгой і гэтак далей. Адпаведна, паколькі ў супольнасць нармальных людзей, умоўных брахманаў, іх не пускаюць, ім даводзіцца кантактаваць і мець зносіны паміж сабой на ўсіх узроўнях.

Калі браць рэжым М’янмы, дык ён вельмі падобны да беларускага. Ён таксама знаходзіцца ў даволі сур’ёзнай ізаляцыі, і яму трэба неяк нечым гандляваць, бо эканоміка М’янмы ў такой жа глыбокай бездані, як і эканоміка Беларусі.

Што могуць прапанаваць м’янманцы? Перш за ўсё, яны могуць прапанаваць працоўную сілу, якой так не стае Лукашэнку. Не факт, вядома, але верагоднасць гэтага вельмі вялікая.

Што да «Талібану», то ў яго цяпер, як у рэжыму, што кіруе ў Афганістане, таксама вельмі вялікія праблемы. Па-першае, эканоміка ў моцным заняпадзе. Па-другое, працягваюцца пастаянныя канфлікты з Пакістанам, нарастае ўнутранае незадаволенне і актывізуецца апазіцыя. Таму «Талібану», гэтак жа як і Лукашэнку, трэба хоць неяк паказаць, што яны не ізгоі: маўляў, паглядзіце, з намі лічацца, з намі размаўляюць.

Гэта ўзаемавыгадны піяр і для Лукашэнкі, і для «Талібану». Лукашэнка заяўляе: вось, мяне паважаюць, да мяне прыязджаюць, са мной лічацца, хочуць са мной гандляваць. Тое самае, хутчэй за ўсё, кажа «Талібан» у Афганістане.

— Чым могуць абярнуцца для Беларусі сувязі з «Талібанам»?

— Ну, насамрэч, нічым большым, акрамя іміджавага ўдару. Гэта чарговы раз паказвае ўсяму свету, што Лукашэнка — ізгой, што ён кантактуе не проста з ізгоямі, а з ізгоямі з ізгояў.

То-бок ён нават сваё дыктатарскае дно ўжо прабіў. Як кажуць: скажы, хто твой сябар, і я скажу, хто ты. Падобнае цягнецца да падобнага. Лукашэнка — такі ж тэрарыст. У Лукашэнкі, у прынцыпе, такі самы рэжым, як у «Талібану», толькі не на жорсткай рэлігійнай глебе. Вонкава ён больш еўрапеізаваны. Насамрэч розніца невялікая: тыя самыя рэпрэсіі і гэтак далей, толькі пакаранняў смерцю менш.

Чым гэта можа абярнуцца? Тым, што рэйтынг Лукашэнкі ў вачах сусветнай супольнасці проста паляціць у тартарары, і на ім паставяць яшчэ адну птушку. Пры гэтым вельмі складана сказаць, што менавіта можа прапанаваць «Талібан», хоць Афганістан даволі багаты на рэсурсы, і што, у сваю чаргу, можа прапанаваць Лукашэнка.

Лукашэнка, як вядома, даволі даўно гандлюе зброяй. Вельмі часта ён робіць гэта па «шэрых» схемах. Магчыма, ён будзе пастаўляць зброю ў Афганістан, бо «Талібану» патрэбная зброя, паколькі там наспяваюць канфлікты.

І калі гэта зброя будзе выкарыстана, напрыклад, супраць амерыканцаў або пакістанцаў, а Лукашэнка, дарэчы, дэманстратыўна сябруе і з Пакістанам, думаю, у Ісламабада ўзнікнуць пытанні: адкуль у «Талібану» ўзялася беларуская зброя?

Лукашэнка, у прынцыпе, зноў спрабуе сядзець на двух крэслах. І калі ён на іх ёрзае, гэтыя крэслы раз’язджаюцца. Такім чынам ён можа зваліцца паміж імі і даволі гучна хлопнуцца на дупу, зламаўшы сабе купрык.

Для Беларусі гэта, з аднаго боку, вядома, дрэнна, бо рэйтынг цяперашняй Беларусі як краіны будзе падаць. А для Беларусі ў перспектыве гэта добра, таму што рэйтынг цяперашняй, лукашэнкаўскай Беларусі будзе падаць. Адпаведна, акно магчымасцей, магчыма, з’явіцца хутчэй. А за кошт таго, што Лукашэнка не ўтрымаецца на гэтых крэслах, яно будзе шырэйшае.

— З якімі яшчэ з адыёзных рэжымаў можа зблізіцца Лукашэнка? Ці можа хтосьці з падобных візіцёраў стаць «чорнай меткай» для дыктатара?

— Лукашэнка можа сустрэцца абсалютна з любым ізгоем. Ніякіх перашкод няма для такіх беспрынцыповых і прагных да ўлады і грошай людзей, як Лукашэнка і іншыя дыктатары. Яшчэ раз паўтару: яны вымушаныя падтрымліваць адзін аднаго, кантактаваць на любых узроўнях.

Таму абсалютна любы дыктатар — сябар Лукашэнкі. Чым крывавейшы, тым для Лукашэнкі лепш. Як прыклад з гісторыі: усе памятаем, як Брэжнеў і іншыя генсакі Савецкага Саюза цалаваліся ў дзёсны з афрыканскімі людаедамі і іншай нечысцю.

Што да сяброў Лукашэнкі, дык для іншых дыктатараў ён, падаецца, сам становіцца «чорнай меткай». Бо калі пагледзець на ўсіх яго сяброў, дык усе, хто з ім цалаваўся, абдымаўся і ціснуў яму руку, сканчвалі дрэнна. Гэты спіс, насамрэч, можна складаць ледзь не па календары. Гэта і Мадура, і Асад, і Кадафі, і Хусейн. Амаль усе яны сканчвалі дрэнна.

З Кубай Лукашэнка наладжваў адносіны — цяпер у Кубы праблемы. Пералічваць, паўтаруся, можна доўга. Чым агіднейшы рэжым у краіне, дзе правіць вождзь, тым большая верагоднасць, што ён стане сябрам Лукашэнкі. Бо сам Лукашэнка — дурны, прагны, беспрынцыповы вождзь-узурпатар.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com