Загадкавыя істоты аседлалі гіганцкіх марскіх павукоў
- 18.09.2026, 16:11
- 1,072
Навукоўцы спрабуюць зразумець прычыну такіх незвычайных паводзінаў.
У нязведаных глыбінях акіяну жыццё квітнее самымі незвычайнымі спосабамі — у новым даследаванні навукоўцы выявілі дзіўных істот, што падарожнічаюць верхам на гіганцкіх марскіх павуках.
Найглыбейшыя пласты акіяну — неверагодна нягасціннае месца: святло амаль не пранікае сюды, кісларод на мінімуме, а ціск такі вялікі, што літаральна імкнецца раздушыць усё жывое. Аднак нават у такіх умовах жыццё знаходзіць безліч спосабаў квітнець, і цяпер навукоўцы атрымалі новыя сведчанні, піша Science Alert.
Часам гаворка ідзе пра эвалюцыйную адаптацыю, каб атрымліваць энергію з хімічных злучэнняў вулканічнага паходжання замест сонечнага святла; а часам — пра здольнасць свяціцца ў вечнай цемры, каб прывабіць здабычу; бывае, што стратэгія зводзіцца да пошуку «найлепшага сябра», які дапаможа выжыць. На глыбіні тысяч метраў у паўднёва-ўсходняй частцы Ціхага акіяну навукоўцы зафіксавалі менавіта такі саюз.

У новым даследаванні навукоўцы выкарысталі дыстанцыйна кіраваны падводны апарат і заўважылі нешта цікавае: некалькі крошачных ракападобных — амфіпод (Mesopleustes abyssorum) — моцна трымаліся за даўганогіх гіганцкіх марскіх павукоў (Colossendeis colossea), што перамяшчаліся па марскім дне.
Сам па сабе гэты факт ужо незвычайны, але навукоўцы назіралі падобныя паводзіны двойчы: з розніцай у чатыры дні і на адлегласці каля 225 кіламетраў адна ад адной. Гэта паказвае, што паводзіны не былі выпадковымі, а амфіпады, верагодна, спецыяльна шукалі гіганцкіх павукоў. Аднак навукоўцы лічаць, што ракападобныя, верагодна, атрымліваюць нешта большае, чым проста бясплатны транспарт: такі незвычайны саюз можа адначасова быць і сродкам перамяшчэння, і месцам для пошуку партнёра для спароўвання. Праўда, навукоўцы згаджаюцца, што існуе пэўная верагоднасць таго, што такое ўзаемадзеянне было толькі выпадковасцю.

Аўтары адзначаюць, што Mesopleustes abyssorum — гэта цікавая загадка сярод сваіх родзічаў: гэтыя ракападобныя дрэнна плаваюць, і ў іх адсутнічае стадыя планктоннай лічынкі, якая звычайна дапамагае відам распаўсюджвацца на вялікія адлегласці дзякуючы акіянічным плыням. І ўсё ж гэты від шырока распаўсюджаны ў Ціхіх, Атлантычных, Індыйскіх і Паўднёвых акіянах на глыбіні ад 690 да 3500 метраў. Гэта ўражліва шырокі арэал для істоты, якая, здавалася б, дрэнна прыстасаваная да далёкіх перамяшчэнняў.
Назіранні паказваюць, што амфіпады трывала чапляюцца за ногі марскіх павукоў, выкарыстоўваючы доўгія, падобныя да кіпцюроў вырасты на канцах сваіх канечнасцяў. Прычым хватка такая моцная, што ракападобныя не аслабілі яе нават тады, калі гіганцкіх павукоў паднялі на паверхню. Навукоўцы мяркуюць, што такія паводзіны могуць быць свядомай стратэгіяй амфіпад.