2 лiстапада 2026, панядзелак, 16:00
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Папулісты страцілі кантроль

1
Папулісты страцілі кантроль
Фота: Getty Images

Дэмакратыя перамагае пуцінізм у Еўропе.

Віктар Орбан у Венгрыі і Аляксандар Вучыч у Сербіі пацярпелі паразу на парламенцкіх выбарах і мірна перадалі ўладу апазіцыі. Шмат гадоў заходнія аглядальнікі, ліберальныя СМІ і палітыкі называлі іх рэжымы аўтарытарнымі, параўноўвалі з пуцінскай Расіяй.

Папулісты страцілі кантроль

Аляксандар Вучыч і яго Сербская прагрэсіўная партыя (СНС) дамінавалі ў палітыцы краіны 14 гадоў, выкарыстоўваючы магутны адміністрацыйны рэсурс, падкантрольныя СМІ (у тым ліку грамадскае тэлебачанне) і падтрымку Расіі, Кітая, ААЭ і адміністрацыі ЗША. Яго галоўны апанент, Студэнцкі спіс (які ўзначальвае кардыёлаг Ілія Срдановіч), не меў падобнага досведу і знешняй падтрымкі.

Нягледзячы на чаканні зацяжной барацьбы і магчымых маніпуляцый з падлікам галасоў (як гэта было ў 2022 годзе), Вучыч прызнаў паразу амаль адразу пасля закрыцця ўчасткаў. Студэнцкі спіс здабыў пераканаўчую перамогу, набраўшы на паўмільёна галасоў больш, чым блок улады.

«Я ніколі не бачыла столькі радасці. Нібыта гэта Новы год або Каляды», — апісвае народныя гулянні ў Бялградзе журналістка Лілі Лінч.

Падобны сцэнар раней разыграўся ў Венгрыі. У красавіку апазіцыйны лідар Петер Мадьяр спыніў 16-гадовае кіраванне Віктара Орбана і партыі «Фідэс». Орбану не дапамагла ні актыўная антыўкраінская агітацыя (заявы пра «ўкраінскую змову» дзеля захопу ўлады), ні візіт віцэ-прэзідэнта ЗША Джэй Дзі Вэнса у Будапешт, ні падтрымка з боку Пуціна і прэм’ера Ізраіля Нетаньяху. Орбан таксама прызнаў паразу ў дзень выбараў і асабіста павіншаваў Мадьяра.

Аўтарытарызм, фашызм ці «гібрыдныя рэжымы»?

Гадамі абодвух лідараў абвінавачвалі ў разбурэнні дэмакратыі. Вучыча косаўскі прэм’ер Альбін Курці называў «маленькім Пуціным», а крытыкі ўказвалі на палітызацыю інстытутаў і знішчэнне незалежных судоў. Орбана жорстка крытыкавалі на самым высокім узроўні ЗША: прэзідэнт Джо Байдэн заяўляў пра яго «імкненне да дыктатуры», сенатар Джон Маккейн называў «неафашысцкім дыктатарам», а экс-дзяржсакратар Мадлен Олбрайт абвінавачвала ў фашысцкіх тэндэнцыях захопу і ўтрымання ўлады.

Аднак мірная перадача ўлады ставіць пад сумнеў гэтыя радыкальныя ацэнкі. Навуковы супрацоўнік Оксфардскага ўніверсітэта Дзімітр Бечаў адзначае: «Аўтарытарныя лідары дрэнна ўмеюць аддаваць уладу». Палітолагі кваліфікуюць такія сістэмы як «гібрыдныя рэжымы» — яны спалучаюць элементы дэмакратыі і аўтарытарызму. Іх можна перамагчы на выбарах, хоць з-за маніпуляцый правіламі гэта патрабуе надзвычайных намаганняў.

Выкладчык Каралеўскага каледжа Лондана Вук Вуксанаўіч падкрэслівае, што Венгрыя і Сербія глыбока інтэграваныя ў еўрапейскую эканоміку і залежаць ад фінансавання ЕС.

«Гэта не еўрапейскія копіі Паўночнай Карэі... Гэтыя краіны інтэграваныя ў рамкі еўрапейскай палітыкі і, такім чынам, абмежаваныя ў тым, наколькі далёка лідары могуць зайсці перад тварам сур'ёзнага выкліку іх уладзе», — тлумачыць Вуксанаўіч.

Некаторыя палітолагі бачаць у стылі кіравання Орбана і Вучыча рысы галізму (ідэалогіі Шарля дэ Голля). Як і заснавальнік сучаснай Францыі, яны абапіраліся на вобраз знешняга ворага, харызматычнае лідарства, нацыянальны суверэнітэт, але пры гэтым не звярталіся да прамой фальсіфікацыі галасоў падчас прайгрышных выбараў.

Наступствы для Украіны і Еўропы: што зменіцца?

Абвінавачанні ў «пуцінізме» грунтаваліся на сяброўстве Орбана і Вучыча з лідарам РФ. Аднак змена ўлады не гарантуе радыкальнага знешнепалітычнага развароту на 180 градусаў.

У Венгрыі ўрад Петэра Мадьяра спыніў прарасійскую рыторыку і разарваў сувязі мясцовых спецслужбаў з расійскімі. У той жа час новая ўлада не збіраецца адмаўляцца ад расійскага газу, не прадае зброю Кіеву і не падтрымлівае ўступленне Украіны ў ЕС па паскоранай працэдуры.

У Сербіі чакаецца аналагічны сцэнар. Студэнцкі спіс адмовіцца ад прарасійскай рыторыкі і цеснага супрацоўніцтва з разведкай РФ. Аднак Бялград застанецца зацікаўлены ў расійскім газе і добрых адносінах з Масквой, у тым ліку з-за падтрымкі РФ па пытанні Косава ў Савеце Бяспекі ААН.

«З усіх сфер, якія зменяцца з прыходам Студэнцкага спісу да ўлады, знешняя палітыка зменіцца найменш», — прагназуе Лінч.

Галоўная выснова з гэтых падзей заключаецца ў стоме еўрапейскіх выбарцаў. Паводле Лінч, канец эры Вучыча і Орбана даказвае вычарпанасць правапапулісцкага фармату, які ўзнік пасля крызісу 2008 года. «Цяжка выдаваць сябе за праведнага змагару з сістэмай, калі ты быў пры ўладзе больш за дзесяць гадоў і за гэты час істотна ўзбагаціўся. У пэўны момант ты сам становішся сістэмай», — рэзюмуе эксперт.

Валерый Літонинскі, korrespondent.net

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲