«Вакол Беларусі сёлета бурліць»
- Сяргей Кавальчук, «Салідарнасць»
- 11.06.2026, 9:17
- 2,320
Рэгіён таксама неспакойны.
Апошнія падзеі вакол Беларусі і візыты ў яе рознакаліберных амерыканскіх эмісараў могуць паказаць нам, наколькі звязаныя транзіт калійных угнаенняў, амерыканскі кантынгент у Літве і беларускія палітвязні.
Традыцыйна спакойнае адпускное летняе інфаполе сёлета бурліць. На фоне чахарды з цэнамі на нафту і не меншай чахарды з вайной, што іх нарадзіла, паміж ЗША, Ізраілем і Іранам і іх праксі, наш Афіцыйны Мінск прыкладае намаганні для ўласнай дэблакады і зняцця санкцый. Асабліва гэтыя намаганні прыкметныя на фоне складанасцяў на фронце, з якімі сутыкаецца Расія.
З аднаго боку, зняцце санкцый дапаможа яшчэ больш эфектыўна гандляваць з РФ крытычным для яе імпартам ваеннага і падвойнага прызначэння. З другога боку, перастрахоўка ў выглядзе ўмацавання адносінаў з ЗША — упадабаны прыём лукашыстаў: стоячы ў балоце, шукай, куды паставіць нагу на больш сухое месца.
Пачатак чэрвеня выдаўся цяжкім для Літвы, якая адыгрывае ключавую ролю ў раўнанні, якое спрабуе вырашыць мінскі рэжым. Узброеныя сілы ЗША пачалі выводзіць сваю тысячу салдат, якія завяршылі кадэнцыю ў межах саюзніцкіх абавязацельстваў. Разам з вайскоўцамі сыходзіць і іх цяжкая тэхніка — танкі, баявыя машыны пяхоты, грузавікі і г. д.
Ратацыя войскаў — не ўнікальны працэс і раней не прыцягвала такой увагі. Аднак гэтым разам ёсць прычыны для ўзмоцненага інтарэсу. Рэч у тым, што цяпер ЗША пераглядаюць канцэпцыю прысутнасці і колькасны склад амерыканскіх вайскоўцаў у Еўропе, і ўпершыню за доўгі час ратацыя адбываецца без яснага разумення, калі прыйдзе змена тым, хто сыходзіць. І ці прыйдзе ўвогуле.
Паралельна разгарнулася дыскусія пра магчымасць размяшчэння ядзернай зброі ў Літве як процівагу «Арэшніку» ў Беларусі. Аднак пакуль гэтыя размовы выглядаюць бяспрадметна і хутчэй як адцягненне ўвагі ад пытанняў вываду войскаў. Стрымлівальны фактар тут не толькі блізкасць патэнцыйнага праціўніка, але і Канстытуцыя Літвы, якая абмяжоўвае размяшчэнне ядзернай зброі.
Улічваючы асабліва прынцыповую пазіцыю літоўскага істэблішменту ў пытаннях супрацоўніцтва з афіцыйным Мінскам, амерыканцы, якія знялі санкцыі з беларускага калію, апынуліся ў далікатным становішчы. З аднаго боку, санкцыі знятыя, а з другога — беларускі калій як не мог трапляць на сусветны рынак праз літоўскія парты, так і не можа.
Аднак, як бачым, у адміністрацыі Трампа ёсць механізмы і рычагі для далейшага ціску на нязгаворлівых літоўцаў. Фізічная прысутнасць амерыканскага кантынгенту — больш вагомыя гарантыі бяспекі, чым размовы пра гіпатэтычную магчымасць размяшчэння ядзернай зброі ў Літве.
Раней анансаваны візіт Джона Коўла ў Мінск так і не адбыўся, а ў прэсе з’явілася інфармацыя, што працэс вызвалення прыпыніўся. Праўда, пазней сам Джон Коўл абверг інфармацыю пра праблемы ў працэсе вызвалення лаканічным «No» у сваім акаўнце ў X.
Аднак ёсць факт: пасля папярэдняй групы вызваленых мы не бачым новых груп людзей на волі і не бачым новых фота аб’ятаў Коўла з Лукашэнкам.
Цалкам магчыма, што адсутнасць прагрэсу ў пытанні вызвалення палітвязняў напрасткі звязаная з адсутнасцю прагрэсу ў пытаннях разблакавання шляхоў выхаду беларускага калію на сусветны рынак праз балтыйскія парты Літвы.
Сяргей Кавальчук, «Салідарнасць»