«Часам здаецца, што тут не застанецца людзей»
8- 6.09.2025, 13:29
- 13,950
Меркаванне айцішніка з самага беднага раёна Беларусі.
У Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці таксама ёсць айцішнікі. Журналісты devby.io пагаварылі з адным з іх.
Паводле слоў старшыні Нацыянальнага статыстычнага камітэта Інны Мядзведзевай, у 2025 годзе самы нізкі сярэдні ўзровень заработнай платы ў Беларусі адзначаны ў Шаркаўшчынскім, Расонскім, Міёрскім, Брагінскім і Дрыбінскім раёнах. Паводле афіцыйных даных, ва ўсіх гэтых рэгіёнах сярэдняя зарплата не перавышае 2 тысяч рублёў (каля 671$).
І, падобна, што гэтым раёнам не прывыкаць да ролі эканамічных аўтсайдараў. Так, у лістападзе 2024 года з «найменшымі» зарплатамі ў Беларусі таксама мог «пахваліцца» Шаркаўшчынскі раён. Ды і ў астатніх рэгіёнах з цяперашняй пяцёркі аўтсайдараў сярэднія заробкі былі зусім невялікія.
Паглядзець вачыма айцішніка на жыццё і працу ў адным з самых бедных раёнаў Беларусі журналістам дапамог Міхаіл (імя зменена на просьбу героя). Ён жыве ў Шаркаўшчынскім раёне, вучыцца ў адным з буйных гарадоў, а цяпер дыстанцыйна праходзіць стажыроўку на IT-вакансіі.
– Ці адчуваецца на практыцы, што вы жывяце і працуеце ў самым бедным рэгіёне краіны?
– Шчыра кажучы, праблемы адчуваюцца. У многіх сферах стаіць пытанне кадраў (што не навіна для сельскай мясцовасці), а вяртаючыся дадому з ВНУ, я рэгулярна чую пра нейкія скарачэнні або спрашчэнні ў пэўных структурах. Што, вядома, не радуе.
Мае равеснікі, як і многія ў наш час, не жадаюць працаваць тут і шукаюць больш магчымасцяў для самарэалізацыі ў абласных цэнтрах, іншых гарадах.

– Ці ўплывае статус «самага беднага раёна Беларусі» на інфраструктуру, медыцыну, адукацыю? Ці змяняецца гэтая сітуацыя з цягам часу?
– Нягледзячы на складаную сітуацыю, бачна, што адміністрацыя раёна пастаянна спрабуе надаць станоўчую дынаміку развіццю раёна і знайсці нейкія кампрамісы ў медыцынскай сферы, у адукацыі. Абнаўляецца інфраструктура, і мне па-ранейшаму прыемна знаходзіцца на радзіме.
Тым не менш я не магу ўявіць добрую карціну ў будучыні, асабліва пасля размоў з аднагодкамі. Часам здаецца, што пасля сыходу старэйшага пакалення ў раёне зусім не застанецца людзей.
– Паводле адчуванняў, наколькі складаней ураджэнцу Шаркаўшчынскага раёна паступіць на IT-спецыяльнасць у ВНУ, чым жыхарам больш «дабрабытных» рэгіёнаў?
– Я думаю, што ўраджэнец глыбінкі ў Беларусі мае столькі ж шанцаў паступіць на IT-спецыяльнасць, колькі і гарадскі хлопец.
Не сакрэт, што шлях у IT патрабуе моцнага духу, матывацыі, зразумелых мэтаў і вялікага жадання. Што, у сваю чаргу, можа мець абсалютна кожны, незалежна ад месца нараджэння.
.jpg)
– Ці ёсць у вас знаёмыя з вашага раёна, якія таксама вучацца або працуюць у IT?
– У маім асяроддзі шмат людзей, якія звязваюць жыццё з IT. Яны паступаюць у тэхнічныя ВНУ, шукаюць стажыроўкі і вакансіі. Акрамя таго, у мясцовых школах ёсць добрыя праграмы для ўдзелу ў розных тэхнічных канферэнцыях абласнога або рэспубліканскага маштабу. Таму я не здзіўлюся, калі высветліцца, што шмат школьнікаў Шаркаўшчынскага раёна хочуць развівацца ў гэтым напрамку.