18 кастрычнiка 2026, Нядзеля, 16:29
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

«Развязка наступіць у найбліжэйшыя шэсць–дзевяць месяцаў»

«Развязка наступіць у найбліжэйшыя шэсць–дзевяць месяцаў»
Уладзімір Пастухоў

Недзе абавязкова «рване».

Усё, што далятае да мяне з той ложы, якую прынята называць «еўрапейскай палітыкай», гучыць парадаксальна бадзёра і аптымістычна.

У падмурку гэтага аптымізму ляжыць не да канца зразумелая для мяне ўпэўненасць еўрапейскай бюракратыі ў тым, што вайна — гэта надоўга і што недзе пасярэдзіне гэтага «надоўга» Пуцін «стаміцца» і згодыцца на замарозку канфлікту без якіх-кольвек папярэдніх умоў (так званы «карэйскі варыянт»).

Увогуле, будзе ўсё, як напісаў паэт: «Вось ён ударыў раз, два, тры — і сам страціў сілы. Мне руку падняў рэферы, якой я не біў»…

Калі ўдакладняеш, што такое «надоўга», тлумачаць: гэта яшчэ год, можа — два, або цэлых тры. То бок роўна столькі гадоў, колькі трэба еўрапейцам, каб спакойна, «у сваім тэмпе», падрыхтавацца да паўнамаштабнага ваеннага сутыкнення з Расіяй. Мяркуецца, што ўвесь гэты час Пуцін, не адцягваючыся, будзе самазабыўна цярзаць Украіну, адвойваючы метр за метрам зямлю на Данбасе.

Пры гэтым склаўся кансенсус вакол некалькіх дапушчэнняў, што суправаджаюць гэты пазітыўны прагноз.

Па-першае, Расія ўвесь гэты час будзе цярпліва чакаць, пакуль яе рэсурсы для вядзення вайны вычарпаюцца, і не пойдзе на адкрытую канфрантацыю з НАТА, тым больш — ядзерную (г.зн. Крэмль і далей будзе паводзіць сябе як зборышча бязвольных ідыётаў, якія пакарыліся свайму лёсу).

Па-другое, Украіна не толькі вытрымае метадычнае разбурэнне сваёй эканомікі на працягу двух-трох гадоў, але і знойдзе мабілізацыйны рэсурс (жывую сілу) для падтрымання фронту ў стабільным стане (г.зн. украінцы працягнуць вырабляць гераізм канвеерным спосабам, ператварыўшы яго ў свой таварны знак).

Па-трэцяе, у Еўропе пры ўладзе ўвесь гэты час будуць знаходзіцца палітычныя сілы, здольныя сфарміраваць грамадскую думку на карысць выдзялення Украіне 100–150 мільярдаў еўра ў год для працягнення вайны (столькі трэба, каб ураўнавазіць расійскія выдаткі).

Па-чацвёртае, Трамп пасля выбараў перабэсіцца і вернецца да «нармальнай» падтрымкі Украіны, гэта значыць да перадачы разведданых, продажу зброі хаця б у мінімальна неабходных аб'ёмах і да санкцыйнага ціску на Пуціна.

Падчас маіх шматлікіх дыскусій з прыхільнікамі апісанага вышэй сцэнару я часта лавіў сябе на думцы, што мне няма чаго ім запярэчыць, пакуль наша размова ідзе ў пазітывісцкім ключы паводле правілаў «даказальнай палітыкі». Па кожным асобным з пералічаных пунктаў мае суразмоўцы вылучалі мноства бездакорных з факталагічнага пункту гледжання аргументаў, выбудаваных у логіцы, такую любімай мною — асабліва калі гаворка заходзіць пра Расію, — «тэорыі рацыянальнага выбару».

Праблема ў тым, што, капітуляваючы па кожным пункце асобна, я на інтуітыўным узроўні працягваю назапашваць у сабе сумневы ў тым, што выхад з сітуацыі, якая склалася, у прынцыпе будзе рацыянальным. Калі паасобку кожнае з пералічаных дапушчэнняў падаецца мне яшчэ прымальным, то дапусціць, што ўсе гэтыя чатыры ўмовы будуць стабільна прысутнічаць у нашым жыцці на працягу працяглага часу, мне вельмі цяжка.

Мой жыццёвы досвед, не падмацаваны ніякімі навуковымі разлікамі, вучыць, што, калі так шмат дапушчэнняў, дзесьці абавязкова рване. Гэта ні ў якім разе не прагноз — яшчэ раз пацвярджаю, што ў мяне няма рацыянальных аргументаў, — а толькі інтуітыўнае прадчуванне таго, што ніякіх паўтара і, тым больш, двух-трох гадоў у Еўропы ў запасе няма. Усё можа заварушыцца (прычым у любы бок) вельмі хутка, значна хутчэй, чым хто б то ні было гатовы сёння дапусціць. І ўжо ў любым выпадку найбліжэйшыя шэсць–дзевяць месяцаў стануць па-сапраўднаму драматычнымі. Хутчэй за ўсё, развязка наступіць у межах гэтага часавага адрэзку.

Уладзімір Пастухоў, «Тэлеграм»

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲