Праблема ў галаве ў Пуціна
3- Аляксандр Адельфінскі
- 28.10.2026, 9:48
- 2,532
Недзе ў нетрах таемных рэзідэнцый чакае «гадзіны ікс» амаль булгакаўская «Аннушка».
Твор савецкага фантаста Аляксандра Беляева «Галава прафесара Доўэля» быў даволі вядомы чытачам старэйшага пакалення. Нагадаем тым, хто маладзейшы, там ішлося пра сумны лёс вучонага, ад якога засталася толькі адна галава — жывая, з падключанымі да яе неабходнымі прыборамі для падтрымання жыцця.
Паведамленне пра тое, што сучасная Расія дала прытулак і шанец кітайскаму доктару, які мае намер асвоіць перасадку галавы на новае цела, цалкам укладваецца ў пуцінскія жаданні дажыць да ста пяцідзесяці гадоў або, як мінімум, значна падоўжыць яго «скрэпнае» жыццё. Значныя сумы на даследаванні для дзяржавы-агрэсара — нішто ў параўнанні з зямным быццём Вярхоўнага галоўнакамандуючага.
Так, тэарэтычна падаўжаць зямны лёс цалкам магчыма, але аўтары крэмлёўскіх «шматхадовак» зусім забываюць адну дэталь у ланцужку разваг. Імя ёй — мазг. Бяручы ідэю, згодна з якой (ВВП з цягам часу пачне перасаджваць сабе органы https://charter97.org/ru/news/2026/10/20/702566/), тварыць са сваёй персонай усялякія медыцынскія маніпуляцыі, а то і ўвогуле калісьці звернецца да радыкальнай перасадкі башкі, можна ўбачыць, мякка кажучы, неўлічаныя фактары. Улічым іх...
Пасадзіць на новае і маладое цела прыстарэлую галаву — вынік даволі так сабе. Зборны арганізм пасля радыкальнай аперацыі стане ў цэлым зусім не простай здаровай сумай частак, а пакутлівай галавой на пакутлівым целе, і мноства «ўводных» кампанентаў будзе для яго альбо згубным, альбо кардынальна аслабляць яго. Сэрца будзе качаць у сасуды мазгу кроў не ў тым аб'ёме, які там змогуць вытрымаць крывяносныя сасуды. Мазг, з яго ўзростам, прызвычаіўся да іншых параметраў узаемадзеяння з былым целам, а новы дыяпазон — гэта гіпер-стрэс, які не знімеш былымі напрацоўкамі нават вельмі перадавой медыцыны. Тут толькі наўскідку павярхоўна пералічаныя фактары, што адводзяць сёння і ў найбліжэйшай будучыні ад радыкальнай аперацыі.
Але гэта — дробязі. Розум з гадамі змяняецца, і нават калі ўдасца пераадолець фізіялагічныя наступствы «складання» частак, краіна рызыкуе атрымаць «вечнага» монстра, то бок Уладзіміра Пуціна, у якога ўжо цяпер відавочныя і найнебяспечнейшыя для ўсёй планеты праблемы з яго «альтэрнатыўнай рэальнасцю». Што ж адбудзецца з «паралельнымі мірамі» ядзернага забойцы, калі яго «рэнававаць», дадаўшы яшчэ гадоў семдзесят да ўжо пражытых? Што ён будзе несці далей, якія пахабныя гісторыі расказваць, якія загады аддаваць? Страшна падумаць. І ж бо тады ён дакладна аддасць фатальны загад з самага глыбокага бункера, не разумеючы, што яго ўсё адно дастануць у выніку, і падземны паглыблены горад ператворыцца для яго і яго блізкіх у ціхую магілу, цяжкасцю ў шмат тонаў.
Ён не бачыць сябе збоку. Справа не ў целе пад галавой, а ў галаве над целам. І яна відавочна яшчэ не зразумела адзін нюанс. «Маладзільныя» складаныя аперацыі — гэта ж своеасаблівы квэст для пацыента, якога, мякка кажучы, далёка не ўсе любяць у яго найбліжэйшым атачэнні. Ты ўваходзіш у наркоз з намерамі з яго выйсці. Вельмі цікавыя намеры... Лекары ж — не багі, тут не пагразіш…
Ды і ўвогуле, акружыць сябе бязлічнай аховай — гэта якраз пункт, што павялічвае няпэўнасць, бо ні адзін тэст і ніякая сістэма перакрыжаванага даносніцтва не выключаюць фактар, пры якім у арміі пуцінскіх узброеных ахоўнікаў не згубіцца хтосьці адзін, зусім адзін, які ўмее доўга чакаць і дзейнічаць нялінейна, раптоўна. Ды і проста бліжэйшы круг — ён знямоглы ўсім гэтым вар'яцтвам «першай асобы», нельга разлічваць на самую надзейную надзейнасць, калі паводзіцца так, як паводзіцца Пуцін.
Словам, і тут ён таксама спрабуе ўсіх перахітрыць. Але прыроду і Бога не падманеш: і не да ночы будзе згаданая асоба, і імперыя дайшла, як кажуць, да ручкі. І ідзе, мабыць, у выпадку з «крамлёўскім пацыентам», пра гіганцкае раскраданне сродкаў. Урэшце, можна толькі параіць патэнцыйнаму «паддоследнаму» крыху рызыкнуць — і згадзіцца легчы на доўгае «абнаўленне». Недзе ў нетрах таемных прэзідэнцкіх рэзідэнцый чакае «гадзіны ікс» амаль булгакаўская «Аннушка», тая, што ўжо паспела разліць алей…
Аляксандр Адельфінскі, kasparovru.com