«Зайздрошчу кату»

Ролікі ветэрынара з Мінска расчулілі Сеціва.

Усяго паўтара месяца таму ветэрынарны фельчар Анастасія Янінко пачала здымаць відэа, у якіх размаўляе з сабакамі і катамі так, быццам гэта маленькія дзеці. Ролікі хутка сталі папулярнымі. Журналісты smartpress.by звязаліся з Анастасіяй і даведаліся, як самі жывёлы рэагуюць на яе стыль зносін, ці не даводзіцца часам быць больш сур'ёзнай і як зрабіць паход да ветэрынара менш стрэсавым для гадаванца.

«Я жывёл успрымаю як маленькіх дзяцей»

27-гадовая Анастасія Янінко прыйшла ў ветэрынарыю 8 гадоў таму. Хоць яе жыццё з дзяцінства было звязана з жывёламі: мама працавала ў заапарку, і ўвесь свой вольны час гераіня праводзіла менавіта там.

– Калі не дапамагала маме, то хадзіла «хвастом» за ветэрынарам, – з усмешкай узгадвае дзяўчына.

У выніку выбар прафесіі быў відавочны – Анастасія пайшла вучыцца на ветэрынарнага лекара. Але пакуль яна не хоча быць лекарам, а бачыць сваё прызванне ў працы ветэрынарным фельчарам, які робіць уколы, кропельніцы, бярэ кроў.

– Мне падабаецца так цесна кантактаваць з жывёламі. Для мяне кожная з іх – не проста пацыент, якому трэба хутка зрабіць укол або ўзяць кроў. Я іх успрымаю як маленькіх дзяцей. Мне здаецца, што і для многіх сучасных беларусаў яны менавіта такія – не проста жывёлы, як гэта было паўстагоддзя таму, а іх любімыя пухнатыя «дзеці».

Напэўна таму ў роліках дзяўчыны так шмат пяшчоты і смешных зваротаў. «Можна вашую лапку на хвіліначку», «Божа, якія ў цябе кіпцікі, мне б такія», «Ты самы смелы пірожак на планеце», «Які ты прыгожы мужычок, у каго такі „салодкі“ ружовы носік», – для кожнага гадаванца дзяўчына знаходзіць свае асаблівыя фразы.

– Я заўсёды так размаўляла з любымі жывёламі – інакш не ўмею. Плюс такі ласкавы размоўны тон – выдатны спосаб супакоіць пухнатага пацыента. А калі яго яшчэ абняць, пацалаваць, пачасаць за вушкам – для яго ты станеш не такой страшнай цёткай, як здавалася раней.

Сярод пацыентаў трапляюцца трусы і дробныя грызуны – з імі Анастасія паводзіць сябе дакладна так жа, як з катамі і сабакамі.

Сабакі лягчэй ідуць на кантакт, чым кошкі

Праўда, не ўсім жывёлам патрэбныя пацалункі і абдымкі, прызнаецца Анастасія. Некаторыя з парога даюць зразумець: «Сёння да мяне лепш не набліжацца». Такіх пацыентаў лепш без патрэбы не чапаць. Часцей за ўсё такая гісторыя датычыць катоў – асабліва абісінскіх, бенгальскіх, брытанскіх парод.

– Калі котка прыціскае вушы, жмурыцца і шыпіць, я разумею: лепш абысціся без доўгіх пяшчот і тым больш лішніх дотыкаў. Часам нават даводзіцца акуратна замотваць «задзіраку» ў пледзік і выкарыстоўваць ахоўны каўнер. Бо нават самы дабразычлівы ветлекар не застрахаваны ад укусаў і драпін. І ў мяне такое было не раз, мяне гэта не палохае.

З сабакамі, паводле назіранняў фельчара, прасцей усталяваць кантакт: многія гатовыя сябраваць пасля першага добрага слова і ахвотна падстаўляюць бок для пагладжвання.

– Прычым звычайна самыя добразычлівыя – вялікія сабакі. Гэтыя «мядзведзі» па 60 кг гатовыя залізаць цябе ў адказ за адно пяшчотнае пагладжванне, а нехта нават спрабуе залезці на ручкі. У той час як дробныя французскія бульдогі ўваходзяць у лік галоўных «задзір», да якіх трэба знайсці падыход. А вось чыхуахуа апошнім часам трапляюцца даволі мілыя, хаця раней яны былі першымі ў спісе самых дзёрзкіх.

Падчас зносін з Анастасіяй мы выпадкова сустракаем у калідоры яе нядаўняга пацыента. І ён адразу ж пазнае яе – вее хвастом і ідзе да дзяўчыны. А Анастасія, папрасіўшы ў нас хвілінку, сядае проста на падлогу і пяшчотна размаўляе з сабакам.

«Трымай, малюк, ты гэта заслужыў»: як зрабіць наведванне ветклінікі менш стрэсавым

Ласкавая камунікацыя, пагладжванні і пацалункі – не адзіныя метады Анастасіі, якія дапамагаюць наладзіць кантакт і супакоіць пацыентаў. Фельчар выкарыстоўвае і цалкам матэрыяльны стымул.

– Падчас адбору аналізаў з дазволу гаспадара я абяцаю пацыенту пячэньку і ў канцы даю яе: «Трымай, малюк, ты гэта заслужыў». Таксама можна адцягваць гадаванца ласункам проста падчас маніпуляцыі – калі яму потым не трэба на аперацыю і дазволена есці.

Супакойлівым эфектам валодае любімая цацка або пледзік, на якім гадаванец спіць дома. Усё гэта Анастасія абавязкова раіць браць з сабой у ветклініку, каб жывёла менш нервавалася. Акрамя таго, можна загадзя параіцца з ветэрынарным лекарам наконт прыёму супакойвалых сродкаў.

Часам даводзіцца выпраўляць гаспадара за дзверы

Ёсць яшчэ адзін нюанс, пра які распавядае фельчар: жывёла лёгка пераймае трывогу свайго ўладальніка.

– Часам гаспадары перажываюць настолькі моцна, што ледзь трымаюцца на нагах. У выніку і іх гадаванец трасецца ад страху. У такім выпадку важна супакоіць абодвух. А ў некаторых выпадках нават даводзіцца мякка выпраўляць гаспадара за дзверы: «Не хвалюйцеся, усё будзе добра. Можа, вы лепш пачакаеце ў калідоры».

Паводле слоў Анастасіі, уладальнікі нават рады такому прапанаванню. А жывёла сам-насам з фельчарам хутка супакойваецца і дазваляе правесці ўсе патрэбныя маніпуляцыі.

Без сцэнарыя і «кастынгу» акцёраў

Ідэя здымаць працоўныя будні з'явілася ў Анастасіі каля шасці гадоў таму. Але доўгі час яна не адважвалася яе рэалізаваць.

– А ў верасні 2026 года падумала: «А чаму б і не?» На прыём прынеслі кацянё, якое ніяк не магло схадзіць у прыбіральню. Я спытала дазволу ў ўладальніка ўключыць камеру – і пачала працаваць, як звычайна. Выклала відэа ў Instagram – яго сталі актыўна лайкаць і каментаваць. З тых часоў я стала здымаць падобныя ролікі і выкладваць іх у TikTok, Instagram, Threads, а нядаўна завяла Telegram-канал.

Пастановачных сцэн у роліках няма, як і «кастынгу» пухнатых акцёраў перад здымкамі, падкрэслівае гераіня. У выпадковы момант яна ўключае камеру. І нават штатыў не выкарыстоўвае: прыслоняе тэлефон да таго, што пад рукой (напрыклад, бутэлькі з антысептыкам). За дзяжурства атрымліваецца каля 3–6 ролікаў. Хаця бывае і ніводнага, калі дзень заняты.

– Потым я сяджу дома да двух ночы: праглядаю і мантажую відэа, абразаю, каб яны ўпісваліся ў фармат сацсетак. І кожны раз у маёй галаве: «Божа, я не хачу абразаць ні кавалачка. Хачу выкласці ўсіх, каго зняла. Яны ж усе такія мілыя».

Цікаўлюся ў Анастасіі, ці заўсёды ўладальнікі згаджаюцца на здымкі. Дзяўчына запэўнівае, што пакуль ніхто не адмаўляў.

– Некаторыя кліенты ветклінікі нават пазнаюць мяне: «А мы падпісаныя на ваш блог». А нехта піша ў дырэкт сацсетак з просьбай патрапіць менавіта да мяне на ўколы.

Ролікі-мільённікі і каментары ў стылі «Зайздрошчу кату»

Некаторыя ролікі Анастасіі залятаюць у сацсетках на тысячы і нават мільёны праглядаў. Адным з самых папулярных стаў рылс з катом па мянушцы Кекс, які паказваў свой характар і спрабаваў кусацца, але ўрэшце згадзіўся на ўгаворы фельчара. Гэты ролік набраў каля 3 мільёнаў праглядаў.

Разам з праглядамі ролікі атрымліваюць нямала каментарыяў: «Найбольш клапатлівая і мілая ветфея», «Вось менавіта такія лекары павінны працаваць з нашымі чатырохногімі дзеткамі».

А яшчэ часта людзі ў жарт пытаюцца, ці нельга ім самым звяртацца да Анастасіі: «Дзяцей на аналізы можна да вас прывесці?», «Я гатовы стаць катом і прыйсці да вас на прыём», «Анастасія, а вы людзей не лечыце?», «Зайздрошчу кату, можна мне так жа браць аналізы?».

Рэдка, але сустракаюцца і хейтарскія заўвагі тыпу: «Фу, вы іх усіх цалуеце – глістоў не баіцеся?» або «Гэта кот – ён вас не разумее». Дзяўчына не звяртае ўвагі на падобнае, бо такіх людзей адзінкі.

Пачынала дзеля «мілаты», а цяпер хоча развянчаць страхі ўладальнікаў

Паводле слоў Анастасіі, у свой першы ролік яна не старалася ўкласці асаблівы сэнс – зняла яго, «каб паказаць іншым мілату». А цяпер зразумела, што такімі відэа яна хоча разбурыць стэрэатып, што ў ветклініцы любімага гадаванца могуць пакрыўдзіць.

– Мне хочацца паказаць, што ветэрынарная клініка – гэта месца, дзе з жывёламі абыходзяцца беражліва і пяшчотна. Бо яны такія ж жывыя істоты, як і мы. Я іх проста абажаю. І наша любоў узаемная.

У будучыні Анастасія хоча здымаць не толькі будні ветэрынарнага фельчара, але і пазнавальныя ролікі – распавядаць простай мовай пра захворванні жывёл. Пакуль жа людзі прыходзяць да яе ў блог па порцыю замілавання – і атрымліваюць яе спаўна.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com