The Independent: Крэмль уразлівы, як ніколі раней
- 30.06.2026, 17:23
- 1,600
Настаŭ час для вырашальнага ўдару.
Расія прайграе вайну супраць Украіны. Як лічаць аналітыкі The Independent, сведчаннем гэтага сталі словы расійскага дыктатара Уладзіміра Пуціна, які фактычна прызнаў, што ўсё ідзе не па плане, і заклікаў вярнуцца да мірных перамоў акурат тады, калі ўкраінскія ракеты наносяць удары па расійскіх НПЗ, а пад абстрэлам знаходзяцца масты, якія злучаюць РФ з акупаванымі тэрыторыямі.
На думку выдання, крамлёўскі лідар прыкметна занепакоены: аэрапорты краіны зачыняюцца, ваенная лагістыка перажывае сур'ёзныя збоі, а падтрымка вайны сярод насельніцтва паступова саслабляецца. Пры гэтым расійскія дзяржаўныя СМІ ўжо не здольныя штучна падтрымліваць ранейшы ўзровень энтузіязму вакол так званай «СВА».
У інтэрв'ю, якое Пуцін даў у нядзелю, ён прызнае, што Расія сутыкаецца з дэфіцытам паліва з-за удараў украінскіх дронаў. Ягонае асяроддзе таксама ўсё часцей наракае на тое, што дамоўленасць, якая, на іх думку, была дасягнутая паміж прэзідэнтам ЗША Дональдам Трампай і Пуцінам падчас саміту ў Анкарыджы летась, больш не падтрымліваецца амерыканскім прэзідэнтам. Тады фактычна ішлося пра перадачу Маскве каланіяльнага кантролю над 20% тэрыторыі Украіны.
«Трамп любіць падтрымліваць пераможцаў. Дагэтуль ён падтрымліваў Расію — краіну, якая ў лютым 2022 года распачала паўнамаштабнае ўварванне ў дэмакратычную еўрапейскую дзяржаву. Цяпер, магчыма, прыйшоў час генеральнаму сакратару НАТА Марку Рутэ патлумачыць 47-му прэзідэнту Злучаных Штатаў, што саюзнікі па Альянсе сапраўды ўносяць свой уклад у падтрымку Украіны нават без непасрэднай ваеннай дапамогі Злучаных Штатаў (за выключэннем разведвальнай інфармацыі)», — гаворыцца ў артыкуле.
Падкрэсліваецца, што сам Пуцін, відаць, лічыць, што ўдары па НПЗ дасягаюць сваёй мэты.
«Расія, як ужо неаднаразова заяўлялася, гатовая да мірных перамоў з Украінай», — сказаў кіраўнік РФ мінулага тыдня.
На думку аналітыкаў, фактычна гэта прагучала як просьба вярнуцца да тых часоў, калі заходнія саюзнікі Украіны былі перакананыя ў слабасці Кіева. Маўляў, Масква гатовая «дзейнічаць на аснове дамоўленасцей, дасягнутых раней у Стамбуле, — дамоўленасцей, якія, хачу нагадаць, тады былі ініцыяваныя менавіта ўкраінскай дэлегацыяй».
У выданні дадалі, што тады такой пазіцыі прытрымліваліся многія супрацоўнікі Міністэрства замежных спраў Вялікабрытаніі і дзейныя афіцэры брытанскіх узброеных сіл. Яны лічылі, што Украіна павінна пагадзіцца на мір. Як тады пісала выданне, гэтае меркаванне было памылковым, і цяпер, падаецца, яно зноў застаецца такім.
Яшчэ адным пацвярджэннем гэтага сталі пастаянныя скаргі крамлёўскіх чыноўнікаў на тое, што Трамп ужо не выглядае такім зацятым прыхільнікам Расіі, якім быў на працягу большай часткі апошніх паўтара года. Менавіта тады ён спыніў ваенную дапамогу Кіеву і г.д.
Рытарыка Крэмля змянілася
Апошнімі тыднямі можна назіраць, як Расія звяртаецца да своеасаблівага савецкага рэвізіянізму, пераасэнсоўваючы вынікі саміту ў Анкарыджы, які раней саюзнікі ЗША ўспрымалі як фактычную саступку Маскве, адзначаюць аналітыкі.
Аднак цяпер, калі Украіна перахапіла ініцыятыву ў вайне, фактычна дамінуе ў Чорным моры і прымусіла Крэмль задумацца над забаронай экспарту дызельнага паліва, рыторыка прадстаўнікоў Крэмля змянілася. У іх заявах усё часцей гучаць крыўда і абурэнне.
Увага Трампа зараз прыкавана да вайны з Іранам. У той жа час гэты канфлікт толькі ўмацаваў рэпутацыю Украіны пасля таго, як Кіеў прапанаваў амерыканскім саюзнікам у краінах Персідскага заліва сістэмы абароны ад беспілотнікаў.
Пакуль што Трамп не дасягнуў поспеху ў сваёй блізкаўсходняй кампаніі. У выданні дадаюць, што цяпер ён, магчыма, шукае больш лёгкую палітычную перамогу, і ў Крамлі добра разумеюць, што гэта адкрывае новыя магчымасці для прэзідэнта Украіны Уладзімірa Зяленскага.
Нядаўна памочнік Пуціна Юрый Ушакоў заявіў, што толькі адзін бок заставаўся верным дамоўленасцям, дасягнутым у Анкарыджы і прадугледжваючым перадачу Маскве часткі ўкраінскай тэрыторыі ў абмен на «мір».
«Іншы бок, як цяпер высвятляецца, не здолеў у поўнай меры выканаць сваю частку абавязкаў», — сказаў ён, маючы на ўвазе ЗША, лічаць аўтары.
Міністр замежных спраў РФ Сяргей Лаўроў выказаў здагадку, што саміт у Анкарыджы мог быць амерыканскай «хітрасцю, каб выйграць час для пераўзбраення кіяўскага рэжыму». Яго намеснік Сяргей Рябкоў таксама абвінаваціў ЗША ў адыходзе ад «фундаментальных дамоўленасцяў», дасягнутых на сустрэчы на Алясцы.
«Мы таксама бачым, што курс Вашынгтона ўсё больш набліжаецца да найбольш агрэсіўнай антырасійскай палітыкі, якую праводзяць найбліжэйшыя еўрапейскія саюзнікі ЗША — Вялікабрытанія і Францыя», — заявіў Рябкоў пасля сустрэчы Зяленскага і Трампа на саміце G7.
Асабліва складаная сітуацыя ў Крыме
Паводле слоў прызначанага Расіяй «губернатара» Севастопаля Міхаіла Разважаева, улады былі вымушаныя ўвесці шэраг надзвычайных мераў. У прыватнасці, грамадскі транспарт спыняе працу а 22:00, а буйныя крамы і кавярні зачыняюцца ўжо а 20:00. Дэфіцыт паліва таксама ўсё мацней адбіваецца на функцыянаванні паўвострава.
Дэфіцыт паліва ўсё мацней б'е па найбуйнейшым расійскім «трафеі» ва Украіне — настолькі, што нават сам Пуцін быў вымушаны гэта прызнаць.
Тым часам Вялікабрытанія і яе еўрапейскія саюзнікі шукаюць спосабы хутка нарасціць уласныя абарончыя магчымасці, не наносячы пры гэтым крытычнага ўдару па дзяржаўных бюджэтах, гаворыцца ў артыкуле.
Былы міністр абароны Вялікабрытаніі Джон Хілі і яго намеснік Эл Карнс спрыялі палітычнаму крызісу ў ўрадзе былога прэм'ер-міністра Кіра Стармера, калі падалі ў адстаўку з-за, на іх думку, недастатковага фінансавання абарончага ведамства.
Палітычная турбулентнасць на Даўнінг-стрыт у Маскве была ўспрынята як перамога крамлёўскай кампаніі па дэстабілізацыі.
Расія ўжо вядзе гібрыдную вайну супраць Вялікабрытаніі і іншых саюзнікаў Украіны, лічаць у выданні. РФ сабатуе намаганні па падтрымцы Кіева як па ўсёй Еўропе, так і непасрэдна ў Вялікабрытаніі, выкарыстоўваючы дыверсіі, падпалы і да таго падобнае.
Лідар па распаўсюджванні дэзінфармацыі
У сацыяльных сетках Расія застаецца адным з сусветных лідараў па распаўсюджванні дэзінфармацыі, накіраванай на дыскрэдытацыю палітычных лідараў, распальванне ультраправага экстрэмізму і распаўсюджанне ілжывых сцвярджэнняў, адзначаюць у выданні. У прыватнасці, актыўна прасоўваецца міф пра тое, што Лондан з'яўляецца асяродкам жорсткай злачыннасці, хоць насамрэч узровень гвалтоўных злачынстваў у брытанскай сталіцы цяпер найніжэйшы за апошнія дзесяцігоддзі.
Паражэнне расійскай арміі ўяўляе сабой сур'ёзную пагрозу для цяперашніх гаспадароў Крэмля. Пуцін гэта выдатна разумее. Як чалавек, які добра ведае гісторыю сваёй краіны, ён не можа не памятаць, што менавіта прыніжальнае вяртанне расійскіх войскаў пасля Першай сусветнай вайны стала адным з фактараў падзення цараўскага рэжыму.
Расія — гэта федэрацыя многіх рэспублік і народаў, фактычна імперыя, якой з Масквы кіруюць пераважна прадстаўнікі рускай большасці. Інгушэція, Дагестан, Татарстан, Башкартастан, Якуція (Саха), Тыва і Бурятыя могуць успрыняць ваеннае паражэнне Расіі як шанец выступіць супраць каланіяльнага панавання Масквы. Менавіта гэтыя рэгіёны сёння пастаўляюць значную частку вайскоўцаў, што гінуць у вайне супраць Украіны, — прыблізна па 35 тысяч чалавек штомесяц.