Мікалай Статкевіч: Па аўтарытэце Крамля нанесены магутны ўдар
1- 19.05.2026, 12:37
- 1,342
Украіна здолела перанесці вайну на іншы тэхналагічны ўзровень.
Лідар беларускай апазіцыі і экс-палітвязень Мікалай Статкевіч у сваім Telegram-канале паразважаў пра варыянты працягнення вайны Расіі супраць Украіны:
— Калі раней расійская афіцыйная прапаганда яшчэ як-небудзь магла падтрымліваць у сваіх спажыўцоў веру ў хуткую перамогу над Украінай, то пасля здзеклівага дазволу прэзідэнта Зяленскага на скарочанае святкаванне сакральнай для расіян даты 9 мая і масавага адказнага ўдару ўкраінскіх беспілотнікаў па Маскве хаваць рэальны стан спраў стала немагчыма.
Па аўтарытэце Крамля ў вачах падданых быў нанесены магутны ўдар, што ў вачах насельнікаў Крамля з'яўляецца адначасова і ганьбай, і пагрозай. Магчыма, гэтыя падзеі прымусяць іх больш рэалістычна ацэньваць ход і перспектывы вайны.
Галоўная выснова — Украіна здолела перанесці вайну на іншы тэхналагічны ўзровень, дзе дзякуючы дапамозе сваіх еўрапейскіх саюзнікаў, энергіі свайго вольнага бізнесу і таленту інжынераў атрымлівае перавагу.
Няцяжка ацаніць перспектывы развіцця падзей. Памылка ў ацэнцы матываў еўрапейскіх краін, якія ад пачатку канфлікту ў Маскве лічыліся толькі паслухмянымі марыянеткамі Вашынгтона, вядзе да таго, што іх падтрымка Украіны не спыняецца, незалежна ад надзей Крамля на змены ў пазіцыі Амерыкі.
Гэта значыць, што фінансавая, вайсковая, тэхналагічная і палітычная дапамога Кіеву будзе толькі нарастаць, нягледзячы на пазіцыю Вашынгтона.
Гэта значыць, што тэхналагічная перавага Украіны на полі бою, абапіраючыся на практычна неабмежаванае забеспячэнне фінансамі, электроннымі, а пры неабходнасці і механічнымі кампанентамі, будзе толькі расці.
Гэта значыць, што ўкраінцы ў хуткім часе змогуць нівэліраваць за кошт паветраных і наземных дронаў колькасную перавагу Расіі, на якую так спадзявалася Масква.
Гэта значыць, што ЗСУ змогуць ужо ў наступным зімовым сезоне наносіць ніяк не абмежаваныя ўдары ўласнымі балістычнымі ракетамі па энергетычных аб'ектах РФ, што ва ўмовах расійскай зімы, непараўнальна халаднейшай за ўкраінскую, можа прывесці да маштабных гуманітарных катастроф у Расіі.
Гэта значыць, што Украіна хутка здолее разгарнуць уласныя арбітальныя групоўкі спадарожнікаў для разведкі і сувязі.
У рэшце рэшт, усё гэта азначае тупіковую ваенную сітуацыю для Масквы, калі там не будуць знойдзеныя новыя, больш эфектыўныя варыянты працягнення вайны.
Якімі могуць быць гэтыя варыянты? Мікалай Статкевіч бачыць некалькі сцэнароў:
1) Мабілізацыя. Але ва ўмовах росту тэхналагічнай перавагі Украіны на полі бою яна можа прывесці толькі да рэзкага павелічэння баявых страт, незадаволенасці ў грамадстве, эміграцыі мужчын, росту выдаткаў на выплаты сем'ям загінулых, змяншэння колькасці занятых у эканоміцы.
2) Пашырэнне лініі баявых сутыкненняў за кошт Беларусі. Паўтор аперацыі 2022 года пры адсутнасці фактару раптоўнасці і гатоўнасці ўкраінскага боку не атрымаецца. Прымус беларускага рэжыму да ўдзелу ў вайне вялікай карысці не прынясе, бо нават напад усіх 23 тысяч сухапутных войскаў Беларусі пры адсутнасці ў іх баявога досведу, навыкаў масавага баявога прымянення дронаў, ды і патрэбнай колькасці саміх дронаў прывядзе толькі да знішчэння нафтаперапрацоўчых заводаў, бліжэйшых чыгуначных станцый і блакавання маршрутаў забеспячэння групоўкі ўварвання. І ў выніку — да яе знішчэння. Шматлікія «спецназы» ўнутраных войскаў, навучаныя разганяць беззбройныя дэманстрацыі і затрымліваць узброеных кухонным нажом п'яных злачынцаў, толькі павысяць колькасць баявых страт. Масавая ж мабілізацыя людзей, якія ў сваёй большасці хочуць палітычных пераменаў, можа прывесці толькі да масавай здачы ў палон або пераходу цэлых падраздзяленняў на супрацьлеглы бок, або нават да ўзброеных мяцяжоў. Карацей, лепш і не спрабаваць.
3) Ужыванне тактычнай ядзернай зброі. Пагрозы гэтага ўжо прагучалі напярэдадні параду 9 мая. Не сумняваюся, што «дазвол» Зяленскага на парад 9 мая расійскія генералы ўжо вытлумачылі свайму галоўнакамандуючаму як вымушаны страх перад пагрозай ядзернай зброі. Таму гэтыя пагрозы будуць працягвацца.
Найбольш эфектыўным відам такіх пагроз у Крамлі, як піша Статкевіч, лічаць трэніроўкі па баявым ужыванні ядзернай зброі:
— Звычайна ядзерныя баягалоўкі ў расійскім войску, у адрозненне ад NATO, захоўваюцца ў цэнтралізаваных сховішчах, адно з якіх паскоранымі тэмпамі будавалася ў Беларусі каля Крычава.
Перад іх ужываннем баягалоўкі калонамі закрытых грузавікоў пад аховай развозяць да сродкаў іх прымянення — самалётаў або ракет. Сама гэтая дастаўка перыядычна адпрацоўваецца.
Але такія трэніроўкі маюць і іншы сэнс. Вываз чаго-небудзь з цэнтралізаваных сховішчаў адразу ж выяўляецца сродкамі касмічнай разведкі краін NATO. Адразу ўзнікае пытанне, што яны вывозяць — сапраўдныя баягалоўкі ці іх макеты. Усе ж разумеюць, што пачатак ядзернага нападу будзе замаскіраваны пад такую трэніроўку. Таму сама трэніроўка ўжо з'яўляецца пагрозай ядзернага нападу. Пасля пачатку расійска-ўкраінскай вайны Пуцін неаднаразова абвяшчаў такія трэніроўкі ў маштабах усёй Расіі, каб напалохаць Захад і прымусіць яго спыніць падтрымку Украіны. Але ядзерная трэніроўка толькі ў Беларусі — гэта пагроза ў першую чаргу Еўропе. Перш за ўсё — Украіне і суседнім краінам NATO.
ЗША гэта пагроза не датычыць, бо нават мадыфікаваны пад «Арэшнік» «Ярс» туды з Беларусі проста не даляціць. Так робіцца ў надзеі, што пры сённяшняй адміністрацыі Амерыка не ўмяшаецца пры ядзерным нападзе на еўрапейскія краіны NATO або Украіну. Пры папярэдняй адміністрацыі не асмеліліся б, а цяпер лічаць, што можна. Адметнасць частых пагроз у тым, што яны паніжаюць псіхалагічны парог іх рэалізацыі і таму раней ці пазней могуць быць ажыццёўлены. Пра наступствы для Беларусі і пагрозу краінам Балтыі я ўжо пісаў на гэтым канале адразу пасля вызвалення.
Цяпер наконт небяспекі для Украіны. На мой погляд, магчымыя два варыянты ядзернага ўдару па ёй. Каля лініі фронту, каб дэмаралізаваць або знішчыць абарону. Але як рабіць гэта на Данбасе, які, згодна з Расійскай Канстытуцыяй, ужо лічыцца часткай РФ? Рабіць непрыдатнай для жыцця частку РФ — які тады сэнс у такім «вызваленні»?
Нанесці ж удар па «цэнтрах прыняцця рашэнняў» — гэта значыць знішчыць цэнтр і святыні «маці гарадоў рускіх». А як жа з расійскім гістарычным міфам? Севастопальскія «навадзелы» не ў залік. І помнік князю Уладзіміру з Масквы давядзецца прыбраць.
З іншых аргументаў супраць удару — поўная міжнародная ізаляцыя РФ, але яна і так блізкая да гэтага. Пра маральныя абмежаванні цяпер лепш і не згадваць.
Я вымушаны рабіць такія страшныя прагнозы, каб паменшыць верагоднасць іх рэалізацыі. Найменш за ўсё хацеў бы, каб яны збыліся.